แต่จะแสร้งทำเป็นไต้ซือ ไม่อย่างนั้นยากจะซ่อนความในใจไว้ได้ทั้งหมด อีกอย่างห้าคนตรงหน้านี้ไม่ได้คิดจะเก็บซ่อนเลย ความดุร้ายทางสีหน้าของทุกคนแทบจะเชื่อมกันเป็นเส้นยาว เดาว่าถ้ามากันมากกว่านี้ ความดุร้ายที่เชื่อมกันคงล้อมโลกเป็นวงกลมได้หลายรอบแล้ว…
‘คนแบบนี้มีใจกุศลด้วยเหรอ ของจริงรึเปล่าเนี่ย?’ ฟางเจิ้งอดพึมพำในใจไม่ได้
จิ่งเหยียนเห็นพวกนี้ก็หยุดมือในฉับพลัน เดินเข้าไปพูดเบาๆ “หลวงพี่ฟางเจิ้ง นี่แหละจุดประสงค์ที่ฉันมาในวันนี้ ตอนแรกคิดว่าเป็นข่าวลือ ดูท่าแล้วคงจะจริง…”
“ความจริงอะไรเหรอ?” ฟางเจิ้งงงงวยเล็กน้อย พอนึกถึงคำพูดของจิ่งเหยียนก่อนหน้าก็เข้าใจอยู่บ้าง จิ่งเหยียนไม่ได้มาทำบุญโดยเฉพาะ แต่มีเป้าหมายอื่น!
“มาๆๆ ทุกคนมาเร็ว คนชีวิตไม่ดีมากันให้หมดเลย ฉันจะแจกเงิน” ชายตัวเตี้ยหยิบเงินมาปึกหนึ่งแล้วตะโกนเสียงดัง
ชายตัวสูงอีกคนหยิบมือถือออกมาบันทึกภาพไว้ทั้งหมด บันทึกพลางพูดว่า “เพื่อนๆ ทุกคนครับ พวกเราองค์กรการกุศลต้าต้าหนิว วันนี้มาที่หมู่บ้านยากจนสะพานบูรพาที่ตอนแรกยากจนที่สุดในมณฑล ตอนนี้ทุกคนมีชีวิตดีขึ้นแล้ว แต่เราก็ไม่ลืมว่ายังมีพี่น้องที่ยังลำบากอยู่ ดังนั้นพวกเราเหล่าพี่น้องจึงก่อตั้งองค์กรการกุศลต้าต้าหนิวขึ้นมา วัตถุประสงค์ก็เพื่อส่งต่อจิตใจเมตตาไปยังชาวโลก! พวกเราไม่มีคำขวัญที่เลิศเลออะไร และก็ไม่ได้เข้าร่วมกับองค์กรการกุศลอื่นด้วย พวกเราก็คือพวกเรา สิ่งที่พวกเราทำไม่พิถ
