นไป มีเงินไม่รู้จักเก็บ แต่เอาไปบริจาค! โง่ถูกหลอก! ถ้าเป็นฉันจะเก็บเงินไว้ ขยายวัด รับธูปเยอะขึ้น สร้างเงินมากขึ้น ใช้เงินสร้างเงิน วัดมีชื่อเสียง ฉันได้เงิน วินๆ กันทุกฝ่ายไม่ใช่เหรอ?”
ฟางเจิ้งยิ้ม “เงินสำคัญขนาดนั้นจริงๆ หรือ? ท่านไม่กลับบ้านมานานมากเพื่อเงินล่ะสิ”
“สิบปีแล้ว ตั้งแต่ที่ออกมาตอนนั้นก็ไม่มีหน้ากลับไปอีก ถ้าไม่มีเงินมากพอฉันกลับไปไม่ได้หรอก เลยต้องหาเงิน! ต้องหาเงินให้มากกว่านี้ ฉันไม่มีทางเลือก!” อู้หมิงตะโกนอย่างเสียสติเล็กน้อย
“ยึดมั่นขนาดนี้ จะสำเร็จอรหันต์ได้ยังไง?” ฟางเจิ้งส่ายหน้าเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าอู้หมิงจะยึดมั่นขนาดนี้ จากบ้านมาสิบปี ซ่อนตัวหนีหนี้อยู่ในวัด หาเงินเพื่อจะมีหน้ากลับบ้าน…ด้วยความยึดมั่นแบบนี้เอง มิน่าหลวงจีนหงเหยียนถึงช่วยให้เขากลับใจไม่ได้
“สำเร็จอรหันต์แล้วยังไง? สำเร็จอรหันต์ช่วยให้ฉันพ้นทุกข์ได้ไหม? ฉันแค่ต้องการเงินเท่านั้น แต่แกทำลายทุกอย่าง! ฉันตายแล้ว แต่ฉันขอสาปให้แกไม่ตายดี!” อู้หมิงตะโกนด้วยท่าทีโหดร้าย
ฟางเจิ้งกลับไม่คิดอย่างนั้น เขาหัวเราะเบาๆ “ตายก็ตายไปแล้ว จะทำอะไรได้อีก? อาตมาจะให้โอกาสท่านหนึ่งครั้ง ส่งท่านกลับบ้านจะไปไหม?”
“ไป ไปอยู่แล้ว!” อู้หมิงตอบรับทันที สิบปีแล้ว ความฝันคืออยากกลับบ้าน! ตอนนี้ได้กลับ แน่นอนว่าต้องไป!
ฟางเจิ้งพยักหน้าแล้วโบกมือ อู้หมิงรู้แค่ว่าฟ้าดินพลิกกลับ ลืมตาอีกทีกลับมาถึงหน้าประตูบ้านแล้ว
ห่
