างจากบ้านมาหลายปี ตอนนี้เขาตายแล้ว กลับมาอีกครั้งก็ยังเป็นแบบนี้ กลัวว่าเข้าไปแล้วจะเป็นหยินหยางสองด้านที่ไม่รู้จักกัน กลัวยิ่งกว่าคือเข้าไปแล้วบ้านเปลี่ยนไปจนเขารับไม่ได้! ภรรยาในอดีตจะเป็นอย่างไร? ลูกจะเป็นอย่างไร? แม้ทุกปีเขาจะให้คนมาดูพวกเขา ซ้ำยังเอาข่าวเกี่ยวกับพวกเขากลับไปด้วยก็ตาม ทว่าข่าวเหล่านั้นไม่ดี แต่เขาคิดอยู่เสมอว่าทุกอย่างเป็นความผิดของเงิน มีเงินก็แก้ปัญหาเรื่องพวกนี้ได้ง่าย ดังนั้นเขาเลยพยายามมาตลอด ไม่เคยละความพยายาม
อู้หมิงยกมือขึ้นจะเคาะประตูก็ได้ยินเสียงของแตกข้างใน ใจเขาสั่นไหว มีโจรเข้าบ้าน? จึงพุ่งเข้าไป วิญญาณทะลวงผ่านกำแพงเข้าไปในห้อง
เห็นว่าในห้องมีหญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ เส้นผมขาวดอกเลา นั่งร้องไห้อยู่บนพื้น
ชายสองคนต่อยกันไปกันมาในห้อง ขว้างทีวี พลิกโซฟา ในห้องระเกะระกะ!
“เมียจ๋าๆ เกิดอะไรขึ้น?” อู้หมิงตรงเข้ามาอยู่ข้างหญิงวัยกลางคน
น่าเสียดายเธอมองไม่เห็นเขา ไม่ได้ยินเสียงเขา เอาแต่มองชายสองคนต่อยตีกัน ก่อนร้องไห้ตะโกน “อย่าตีกัน อย่าตีกัน…หยุดเถอะ! ศพพ่อพวกลูกยังไม่ทันเย็นเลยนะ ทำไมถึงทำแบบนี้?”
“ผมไม่สน พวกแม่ลำเอียง มีสิทธิ์อะไรให้เงินชดเชยพี่ใหญ่มากขนาดนั้น? เขาจะแต่งงาน แล้วผมไม่ต้องแต่งงานเหรอ? ต้องแบ่งเงินชดเชยให้ผมครึ่งหนึ่ง! มากกว่านี้ไม่เอา น้อยกว่านี้ไม่ได้!” ผู้ชายคนหนึ่งร้องโวยวาย
ผู้ชายอีกคนที่อายุมากกว่าเล็กน้อยตอบกลับด้วยความโมโห “นายยั
