ะต้องเป็นการล่วงเกินอย่างแน่นอน วันข้างหน้าอย่าหวังจะได้ร่วมพิธีสวดมนต์เพื่อสิริมงคลต้องรับฤดูใบไม้ผลิของวัดเมฆาขาวอีก
กระทั่งตอนที่วัดอื่นมีกิจกรรมอะไรก็จะไม่เชิญไปด้วย คนที่ไม่ให้เกียรติคนอื่นก็จงอยู่กับความกลัดกลุ้มไปเถอะ ดังนั้นแล้วถ้าไม่แก้ปัญหาเรื่องนี้ ได้มีปัญญาตามมาไม่ขาดสายแน่!
ฟางเจิ้งร้อนใจเล็กน้อย เดินไปมาข้างแม่น้ำ ตรึกตรองว่าจะข้ามฟากไปยังไง…
ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเป็นชายสูงอายุคนหนึ่งนั่งดูดยาสูบอยู่บนตอไม้
ข้างๆ เป็นหลวงจีนรูปหนึ่งยืนอยู่ ยิ้มกล่าว “ตู้เหล่า ขอบคุณสำหรับเรื่องนี้มากนะ”
“หึ พวกทำพุทธศาสนาเสื่อมเสียคิดเหรอว่าจะได้ร่วมพิธีสวดมนต์เพื่อสิริมงคลต้องรับฤดูใบไม้ผลิ?! วางใจเถอะอู้หมิง ไม่หลวงจีนนี่ว่ายน้ำมาก็ต้องดูอยู่ฝั่งตรงข้ามแหละ เรือแม่น้ำขาวให้เกียรติฉันอยู่บ้าง ถ้าฉันไม่บอกก็ไม่มีใครรับเขาหรอก!” ตู้เหล่าเคาะยาสูบแล้วยิ้มเยาะ
อู้หมิงยิ้ม “ถูก ตู้เหล่าทำแบบนี้มีคุณธรรมและบารมีสูง ส่วนฟางเจิ้งนั่น เฮ้อ…ไม่พูดถึงเขาแล้ว ในใจคงลนลาน เด็กดี ไม่ชะล้างร่างกายให้บริสุทธิ์แต่ดันออกบวช พวกลวงโลกจริงๆ…เฮ้อ…”
“อู้หมิง ท่านบอกว่าเขาหลอกสีกาแถมยังแอบวางเพลิงเพื่อให้คนเชื่อเขาด้วยนี่จริงไหม?” ตู้เหล่ายังสงสัยเล็กน้อย
อู้หมิงตอบ “ตู้เหล่า อาตมาไม่กล้าบอกว่าจริงหรือไม่จริงหรอก เพียงแค่ท้องถิ่นมีข่าวลือแว่วมานานแล้ว ต้นไม้ย่อมมีร่มเงา คนเราย่อมมีชื่อเสียง ต่างกันตรงไหน?”
ตู
