ู่กับคุณตลอดไป แต่ว่าถ้าคุณยังเจ็บปวด นั่นจะไล่ผมไป ฝังผมทั้งเป็น คุณจะให้ผมอยู่กับคุณไหม? ถ้าคุณเจ็บผมก็เจ็บ ภาระที่คุณแบกก็กดทับตัวผมเหมือนกัน ซวงซวง เพื่อคุณ เพื่อผม เพื่อหมี่ลี่ เพื่อครอบครัวเรา คุณจะต้องมีความสุขรู้ไหม?”
“คุณ…คุณพูดจริงๆ เหรอ?” หลู่ซวงซวงเบิกตาโตมองหานเซี่ยวกั๋ว
หานเซี่ยวกั๋วมองดวงตาหลู่ซวงซวงอย่างแน่วแน่ “จริง! จริงเสียยิ่งกว่าจริงอีก!”
“ฮ่าๆ…ฉันเชื่อคุณ คุณหลอกฉันแบบนี้มาทั้งชีวิตแล้วนี่…” หลู่ซวงซวงโผไปในอ้อมกอดหานเซี่ยวกั๋ว หัวราะทั้งน้ำตา
แต่หลู่ซวงซวงไม่รู้ว่าตอนนี้ฟางเจิ้งใกล้จะบ้าแล้ว!
‘พอถึงเวลาต้องใช้ความรู้ดันมีไม่พอจริงๆ! ก่อนหน้านี้ทำไมไม่ดูละครรักเยอะๆ นะ…’ ฟางเจิ้งบ่นในใจ ใช้อภินิหารความฝันยามต้มข้าวฟ่างพลางหยิบมือถือออกมาค้นหารายการละครรักที่คล้ายๆ กับสถานการณ์ของหลู่ซวงซวงในตอนนี้ จากนั้นใส่บทพูดละครเข้าไปในความฝันหลู่ซวงซวง
ต้องใช้สมาธิจดจ่อกับหลายอย่างทำให้ฟางเจิ้งเหนื่อยจนเหงื่อเต็มหน้าผากไม่ว่า ที่ยิ่งกว่านั้นคือของพวกนี้ไม่มีอยู่ในความคิดเขาเลย!
ดีที่มีพระโพธิสัตว์เหนี่ยวนำ กระตุ้นความทรงจำเกี่ยวกับหานเซี่ยวกั๋วตรงส่วนลึกความทรงจำหลู่ซวงซวง หลอมรวมกับบทละครพูดคุยที่ฟางเจิ้งเพิ่งเรียนรู้มา รวมถึงผลเสริมความแกร่งของอภินิหารความฝันยามต้มข้าวฟ่างกับพระพุทธรูป เลยพอถูๆ ไถๆ ได้ผลตามที่ฟางเจิ้งต้องการ
ในที่สุดหลู่ซวงซวงก็คิดได้…ไม่ถือว่าเหนื่อยเ
