ตามไป ในนั้นไม่มีกระดูกคนจริงๆ และยังไม่มีศพ…เห็นดังนั้นเธอจึงสงสัย เห็นๆ อยู่ว่าฟางเจิ้งไม่ได้ออกมาตอนที่บ้านถล่มลง?
พนักงานดับเพลิงตบบ่าซูหง “คุณผู้หญิงครับ คุณน่าจะตกใจน่ะ เลยเกิดภาพหลอน”
“พวกเราเห็นกันทั้งหมดเลยนะ” ภรรยาเฉินหลงกล่าว
“นั่นคงจะเป็นภาพหลอนร่วมกัน” พนักงานดับเพลิงตอบ
ซูหงยังจะพูดบางอย่าง แต่เฉินหลงพลันดึงเธอไว้แล้วพูดเบาๆ “แม่ แม่เห็นภาพหลอนแล้วล่ะ เรื่องนี้น่ะมันแปลกเกินไป แม่ลองนึกถึงภาพคำกลอนคู่ ใช้มือเปล่าแบกคานบ้าน เดินออกมาจากทะเลเพลิงสิ คนทำแบบนั้นได้เหรอ? เรื่องนี้มันพูดยาก อธิบายไม่ได้ด้วย ยิ่งพูดยิ่งเป็นปัญหานะ…ผมว่าไต้ซือคงกลัวจะมีปัญหาเลยไปแล้ว ถึงไฟนี่จะแรง แต่ไต้ซือไม่ใช่คนธรรมดา จะต้องไม่เป็นอะไรแน่ พอฟ้าสางแล้วพวกเราขึ้นเขาไปดูกัน เดี๋ยวก็จะรู้เอง”
ซูหงได้ยินดังนั้นก็เข้าใจแจ่มแจ้ง พยักหน้า ไม่ดื้อดึงให้ช่วยฟางเจิ้งออกมาอีก แต่บอกว่าตนอาจจะเห็นภาพหลอน เหมือนเห็นบางอย่างแต่จำไม่ได้แล้ว
ซูหงไม่วุ่นวายอีก เลยจัดการเรื่องง่ายขึ้น
ตอนนี้เองชาวบ้านต่างรีบกลับมา เฉินจินเห็นซูหง เฉินหลงรวมถึงภรรยาซูหงกับลูกชายเฉินหลงแล้วก็กระโจนเข้าไปกอดร้องห่มร้องไห้ เขากังวลมาตลอดทาง ตกใจจนแทบแย่!
เดิมทีซูหงยังโกรธอยู่ แต่เห็นเฉินจินในสภาพย่ำแย่แบบนี้ก็มีสีหน้าห่วงใยและกังวล ทันใดนั้นเองเปลวไฟมอดดับหมดแล้ว ทุกคนรอดชีวิต อยู่พร้อมหน้ากันก็ดีแล้ว…ส่วนบ้านถูกเผาจนหมดสิ้นก็สร
