นมองภรรยาเฉินหลง แต่เธอยืนอยู่ข้างหลังซูหงแล้ว พูดเก้ๆ กังๆ “พ่อ แม่พูดถูกนะ”
“พะ…พวกเธอ…จะก่อกบฏกันเหรอ? โถชีวิต…” เฉินจินโกรธจนกระทืบเท้า ตอนนี้เองกางเกงตึง พอก้มหน้ามองก็เห็นหลานชายกอดเขาไว้
หลานชายพูดขึ้น “ปู่ ไม่โกรธ…”
เฉินจินอุ้มหลานขึ้นมา “ก็มีหลานที่ดีกับฉัน รู้จักเป็นห่วงปู่”
………………………
