ึ้นเรื่อยๆ มีแสงสีเหลืองสว่างวาบตรงหน้า ปรากฎกองเพิ่มมาเล็กน้อย มีพู่กันหมึก และยังมีกระดาษสีแดงใหญ่ที่ใช้เขียนคำขวัญอีกหลายใบ! นอกจากนี้แล้วไม่มีอะไรอีก
“ระบบ นายยังขี้เหนียวกว่านี้ได้อีกไหม?” ฟางเจิ้งถามอย่างจนปัญญา
“พู่กันกับน้ำหมึกให้นายยืม ใช้เสร็จแล้วคืนด้วย” ระบบกล่าวเรียบๆ
ตอนนี้ฟางเจิ้งแค่อยากด่าแม่! นี่งกเกินไปแล้ว! บนโลกยังมีระบบที่ขี้งกกว่าเจ้านี่อีกไหม? ดีที่อู๋ฉางสี่ให้พู่กันเขาไว้ หมึกก็ยังมีอีกก้อน น่าเสียดาย ไม่มีกระดาษแดง…ดังนั้นเขาเลยคิดไว้ต้องใช้อย่างประหยัดๆ
แม้จะเป็นการยืม ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ถือว่าเป็นของขวัญ ดีกว่าไม่มี ได้รับของขวัญปีใหม่ใหญ่ ฟางเจิ้งก็ดีใจแล้ว
เมื่อได้รับของขวัญ ในใจเขาโยกไหวขึ้นมา เกิดความหวังในการฉลองปีใหม่ ดังนั้นจึงตรึกตรองว่าจะฉลองปีใหม่ยังไงดี
อันดับแรกคือการเขียนคำขวัญ เขาค้นในอินเทอร์เน็ตอยู่นานก็เจอคำขวัญที่ไม่เลว จากนั้นสะบัดพู่กัน เขียนลงไปโดยมีอักษรพุทธองค์มังกรอยู่ในมือ!
…………………………………………
[1] ปีใหม่เล็ก หรือเสี่ยวเหนียน ตรงกับแรมแปดค่ำเดือนสิบสองของปี
