ล้ว ความเหงาในใจฟางเจิ้งถึงละลายไปไม่น้อย ผ่อนหายใจยาวโล่งอก คิดในใจว่า ‘ฉันก็ไม่ถือว่าโดดเดี่ยวมากเสียทีเดียว อย่างน้อยๆ ปีนี้ก็ยังมีเจ้าสองตัวนี้ฉลองปีใหม่ด้วยกัน นับตามจำนวนคนแล้ว ปีนี้ยังมีเพิ่มมาอีกคน เหอะๆ…’
ฟางเจิ้งปลอบใจตัวเอง ก่อนจะปั้นก้อนหิมะพุ่งเข้าไปตบหัวหมาป่าเดียวดายดังแปะ พร้อมกันนั้นยังยัดกระรอกเข้าไปในกองหิมะ
จากนั้นหมาป่าเดียวเห่าพลางพุ่งเข้ามา กระโจนฟางเจิ้งล้มลงกับพื้น กระรอกขี่บนหัวเขา เอาหิมะยัดใส่จีวร ทำเอาเขาหนาวจนร้อง…พันกันจนเป็นก้อน
ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ความอัดอั้นในใจฟางเจิ้งหายไปจนหมด
ปีใหม่เล็กในจีนมีความหมายต่างกัน อย่างน้อยก็มีเรื่องที่ต้องทำเยอะ
เขียนคำขวัญ แนบคำอวยพร เมื่อวันนี้เริ่มขึ้น จนกระทั่งถึงวันที่สิบห้าเดือนแปดทางจันทรคติ จะเป็นวันที่มีรสชาติของปีใหม่! ขึ้นเขาลงเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายความยินดี
ฟางเจิ้งได้รับห่อของขวัญชิ้นใหญ่จากระบบอีกครั้ง!
“ติ๊ง! ร่างสถิต ใกล้จะถึงปีใหม่แล้ว ระบบจะมอบของตกแต่งปีใหม่ให้เล็กน้อย จะรับหรือไม่?”
“เฮ้ย วันปีใหม่เล็กยังมีของขวัญด้วยเหรอ? ก็ดี เหอะๆ…พุทธศาสนาก็ฉลองวันปีใหม่เล็กกันด้วยเหรอ?” ฟางเจิ้งพยักหน้ารับทันที แถมยังถามด้วยความแปลกใจ
“ฉลองปีใหม่ใหญ่ แต่พุทธศาสนาอยู่ที่ไหนก็ควรปฏิบัติตามธรรมเนียมของที่นั่น ต้องพัฒนาไปตามยุคสมัยไม่ใช่หรือ” ระบบตอบอย่างมีเหตุผล
ฟางเจิ้งหัวเราะ เขารู้สึกว่ายิ่งไม่เข้าใจระบบมากข
