หิมะไม่ตก แค่ลมแรงหน่อย เลยเห็นคร่าวๆ
เห็นว่าเมื่อเสียงประทัดดังขึ้นตีนเขาก็เริ่มมีคนขยับ ควันหุงอาหารลอยโชย ทำให้ภูเขาใหญ่อันเงียบเชียบมีกลิ่นอายคนกับความอบอุ่นเล็กน้อย ทว่าพอหันไปมองวัดอันเงียบเหงาของตัวเอง เทียบกันชัดๆ แล้ว ฟางเจิ้งได้แต่ส่ายหน้าอย่างจำใจ ทอดถอนใจ ไม่พูดอะไร แต่ยกมือถือขึ้นมา ปลดล๊อคหน้าจอ ทว่า…ภาพหน้าจอเปลี่ยนไปแล้ว!
ตุ๊กตานำโชคสีแดงตัวใหญ่ถือประทัด ใบหน้ารอยยิ้มราวกับดอกไม้ ด้านบนยังมีตัวอักษรใหญ่แถวหนึ่ง
‘ถึงวันปีใหม่เล็ก[1]แล้ว ปีใหม่ยังอีกไกลไหม?’
ฟางเจิ้งอึ้งงัน “ปีใหม่เล็กแล้ว? มิน่าทุกคนถึงจุดประทัดกันเร็วขนาดนี้…ปีใหม่เหรอ…”
หมู่บ้านทางภาคตะวันออกและเหนือ พอถึงปีใหม่เล็กจะจุดประทัดคู่ก่อนกินข้าว หนึ่งเพื่อแสดงความยินดี สองส่งเทพ ส่งเทพเจ้าแห่งเตาขึ้นสวรรค์ ขณะเดียวกันจะเตรียมพร้อมสำหรับปีใหม่ สถานที่ต่างกันวิธีการจะต่างกันด้วย…สรุป ในมุมมองฟางเจิ้ง แค่คึกคัก ปีติยินดีก็พอแล้ว!
ขากลับในใจฟางเจิ้งรู้สึกไม่ค่อยดี ในความคิดมักจะมีภาพตอนปีใหม่เมื่อปีก่อน ตอนนั้นหลวงจีนหนึ่งนิ้วยังอยู่ แม้จะมีคนเพิ่มมาคนเดียว แต่วัดไม่ใหญ่ ไม่เงียบเหงา ตอนนี้เหลือเขาคนเดียว ความอบอุ่นพลันลดน้อยลงมาก ลมก็แรง อากาศก็หนาว…
พอกลับมาถึงประตูวัดเห็นหมาป่าเดียวดายดันหิมะทั้งพื้นมั่วไปหมด รวมเป็นหิมะกองใหญ่ตรงหน้าประตู! กระรอกกลิ้งบนกองหิมะ เล่นอย่างสนุกสนาน…
เห็นเจ้าตัวตลกสองตัวนี้แ
