าแต่จะทำยังไง?” ฟางเจิ้งถาม
สิ้นเสียง มีกระดาษแผ่นหนึ่งตกลงตรงหน้า หยิบขึ้นมาดูฟางเจิ้งก็หน้าเขียวคล้ำ “ระบบ ไหนบอกว่าเป็นสูตรลับ?”
“มีปัญหาอะไรเหรอ?” ระบบถามอย่างมีเหตุผล
ฟางเจิ้ง “เหอะๆ…ไม่มีปัญหา…ไม่มีปัญหาก็บ้าแล้ว! ด้านบนมีแค่สี่ตัวเอง ใส่หม้อ เติมน้ำ! นี่มันสูตรลับตรงไหน? นายยังบอกฉันไม่หมดใช่ไหม? แสร้งทำให้ดูลึกลับใช่ไหม?”
“เดิมทีโจ๊กล่าปามาจากอาหารที่ภิกษุถวายแก่พระพุทธองค์ จะทิ้งก็เสียดายเลยเอามาต้มรวมกันกลายเป็นโจ๊กพิเศษ หรือนายคิดว่าต้องมีสูตรอื่นๆ ด้วยรึไง? ถ้าใส่สูตรอื่นๆ รวมเข้าไปก็ไม่ใช่โจ๊กล่าปาแล้ว ส่วนสูตรลับ วัตถุดิบจากเขาคุนหลุนคือสูตรลับที่ดีที่สุด! คิดถึงข้าวผลึกที่นายกินสิ”
ฟางเจิ้งคิดแล้วก็มีเหตุผล แค่หุงข้าวผลึกสุกก็ส่งกลิ่นหอมฟุ้งทำให้อยากอาหารแล้ว มิหนำซ้ำวัตถุดิบเหล่านี้ก็ดีกว่า?
แต่ว่าฟางเจิ้งก็ไม่ได้เชื่อระบบทั้งหมด ถึงยังไงบางครั้งระบบก็เชื่อถือไม่ได้ เขาเปิดถุงเล็กดู มองไปข้างหน้าพลันอึ้งงัน “ระบบ นายมั่นใจนะว่าไม่ได้ให้ผิด นี่ใช่วัตถุดิบที่ไหน นี่มันงานศิลปะชัดๆ!”
ฟางเจิ้งตกใจจริงๆ เปิดดูถุงแรก ในนั้นเป็นถั่วเขียวมรกตทั้งหมด! ที่สำคัญคือถั่วเขียวมรกตราวกับหยกแข็งไม่เท่าไร แต่ด้านบนยังแกะสลักภาพพระพุทธองค์! สมจริงราวกับมีชีวิต! แม้แต่บนถั่วเขียวเม็ดเล็กๆ ยังมีการแกะสลัก นี่มันน่าเหลือเชื่อ!
“เจ้าเด็กไร้ความรู้ โจ๊กล่าปาทางพุทธศาสนาไม่ใช่โจ๊กล่าปาของป
