ุถุชน ย่อมมีความพิถีพิถัน ถั่วเขียวแกะสลักพระอรหันต์แปดร้อยรูป ต่อไปยังมีสิงโตสัตว์มงคลที่ทำขึ้นจากพุทราจีน มังกรแท้จริงที่ทำจากถั่ววอลนัท พระอรหันต์สิบแปดรูปที่ทำจากลูกพุทราทุบเป็นต้น…” ระบบกล่าว
ฟางเจิ้งเปิดดู แม้จะมีสิบแปดถุง ทว่าไม่ใช่วัตถุดิบสิบแปดชนิด แต่เป็นวัตถุดิบสิบแปดรูปลักษณ์! บ้างรวมกันจากวัตถุดิบหลายชนิด บ้างเป็นรูปแกะสลักเดี่ยวๆ หรือรวมกัน บ้างก็บีบรวมกันเป็นรูปแกะสลักต่างๆ เป็นสีส้ม
ฟางเจิ้งปลงอยู่ในใจ “ระบบ นะ…นี่เท่ากับกินพระอรหันต์รึเปล่า? โหดร้ายไปหน่อยไหม?”
ระบบตอบกลับมา “ไม่รู้”
ฟางเจิ้งมองค้อนและไม่สนใจระบบเหมือนกัน เขาให้หมาป่าเดียวดายดูแลน้ำห้าหม้อใหญ่ไว้ จุดไฟ จากนั้นใส่ผลไม้แห้งกับวัตถุดิบที่ค่อนข้างสุกยากเข้าไปตามลำดับ ต้มด้วยไฟแรงสักพักถึงปรับเป็นไฟอ่อน รอจนผลไม้แห้งสุกยากสุกแล้วถึงใส่วัตถุดิบสุกง่ายตามไป…
สุดท้ายใช้ไฟอ่อนเคี่ยวช้า…
ส่วนหมาป่าเดียวดายขึ้นลงเขาไปตักน้ำตลอด กระรอกวิ่งไปมาดูตื่นเต้นมาก แถมยังไปเอากิ่งไม้แห้งกลับมาตลอด ถือว่าออกแรงช่วยวัด
ข้ามเรื่องฟางเจิ้งบนเขาไปก่อน…
เมื่อเสียงไก่ขัน ชาวบ้านทางภาคเหนือต่างตื่นนอน ควันอาหารลอยโชย จุดประทัดดังปุงปัง เมื่อเสียงดังขึ้น! ปัง! ประทัดไฟระเบิดหมดแล้ว เป็นการแสดงล่วงหน้าว่าในที่สุดก็ใกล้จะถึงปีใหม่!
หมู่บ้านเล็กๆ อันเงียบสงบคึกคักขึ้นตาม ทุกบ้านพากันตื่นนอน จุดไฟทำอาหาร อวยพรกันให้การงานเจริญก้าวห
