รได้นอกจากสัมผัสลั่วเหอ เขานั้นจึงสอนการวางค่ายกลและเขียนอักษรเวทในการสร้างค่ายกล
จักรพรรดิมารสวรรค์ได้เขียนอักษรเวทขึ้นมาจากความว่างเปล่า จักรพรรดิมารสวรรค์เขียนมา 14 ตัว ล่องลอยวนรอบตัวของลั่วเหอ และให้ลั่วเหอลองเขียนดู แต่ลั่วเหอไม่สามารถทำได้ จึงทำให้จักรพรรดิมารสวรรค์ส่ายหัวและชี้ไปที่ก้อนหินขนาดเล็กที่อยู่ในถ้ำ
“หยิบก้อนหินนั้นขึ้นมา ใช้สองนิ้วของเจ้าเป็นพู่กัน เขียนอักษรเวทสองตัวนี้”
“ขอรับท่านอาจารย์”
จักรพรรดิมารสวรรค์ได้ดึงอักษรเวทมา 2 ตัว ลั่วเหอใช้ดัชนีสองนิ้วรวบรวมพลังปราณของตน จนปรากฏออกมาที่ปลายนิ้ว และเขียนอักษรเวทสองตัว ซึ่งมันสำเร็จ อักษรสองตัวนั้นปรากฏที่หิน และมันได้ส่องแสงสีทองขึ้น และหยุดส่องแสง แสดงถึงการเขียนถูกต้อง ค่ายกลสามารถทำงานได้
“สำเร็จแล้วขอรับท่านอาจารย์”
“ดีมาก ทีนี้ก็เขียนแบบเดิมอีกสามก้อน เมื่อสำเร็จ ก็วางหินทั้ง 4 เป็น 4 มุม”
ลั่วเหอนั้นหยิบหินมาเพิ่ม และเริ่มใช้ดัชนีสองนิ้วเขียนอักษรเวทเหมือนเช่นเคย อักษรเวทที่ประทับลงหินก็ส่องแสงสีทองและดับลง ลั่วเหอได้ทำตามที่จักรพรรดิมารสวรรค์กล่าว วางหินอักษรเวทสี่มุม ลั่วเหอหันไปหาจักรพรรดิมารสวร
