“ส่วนเจ้า! ไปแจ้งเรื่องนี้ให้กับท่านหัวหน้า” ทั้งสามคำนับชายผู้นี้และกล่าวพร้อมกัน
“ขอรับ!”
ลั่วเหอที่ซ่อนอยู่ก็คิดในใจ
“คนพวกนี้ดูจากลมปราณรอบตัว คงอยู่ระดับกำเนิดขั้นปลายเท่านั้น พอดีเลย ข้าต้องการเปลี่ยนเสื้อผ้าของข้า”
ลั่วเหอพุ่งทวนออกไปสังหารชายผู้นั้น เขานั้นใช้ดาบของตนต้านทวนของลั่วเหอ แต่ลั่วเหอนั้นปลดปล่อยพลังปราณระดับจอมยุทธ์ขั้นเริ่มต้น และใช้ทวนตีดาบลอยขึ้นฟ้า จากนั้นใช้ทวนฟันชายผู้นั้นจนกระเด็นกระแทกต้นไม้จนกระอักเลือดออกมาเต็มหิมะ และกล่าวออกมาก่อนตาย
“นี่…เจ้า!”
ลั่วเหอได้เปลี่ยนเสื้อ จากนั้นก็ใช้วิชาเซียนเสกไฟออกจากมือ จากนั้นก็เผาร่างของชายผู้นั้นจนดับสลายไม่เหลือกระดูก ลั่วเหอมองมือของตนเองที่ใช้วิชาเปลวไฟจากคัมภีร์เซียนที่ท่านอาจารย์ทิ้งไว้ให้
“นึกไม่ถึง แม้แต่กระดูกก็เผาจนไม่เหลือ”
เสียงฝีเท้าสองคนของพวกคนของโจวเมิ่นได้วิ่งมาที่จุดที่ลั่วเหอ เขานั้นจึงใช้ผ้าคลุมคลุมหัว จากนั้นลั่วเหอก็รีบวิ่งหนีออกจากจุดนั้นทันที….