แล้วมันคือพลังของวิชาตราประทับดาวมาร จิ้งเผิงนั้นพยักหน้าเข้าใจลั่วเหอและกล่าวถามเรื่องสำคัญ
“ในเมื่อเจ้าหนีรอดจากมัน เจ้าคงรู้ว่ามันคือสัตว์อสูรอะไรใช่หรือไม่?”
ลั่วเหอส่ายหัว “เรียนท่านเซียน ข้าเองก็ไม่ทราบ แต่สัตว์อสูรตัวนั้นเป็นอสรพิษที่ร่างกายขาวดั่งหยก มันสามารถสร้างน้ำแข็งในการโจมตีได้”
“ข้าเข้าใจแล้ว ดูแลแผลของเจ้าด้วย”
ลั่วเหอคำนับจิ้งเผิง เขานั้นเรียกกระบี่ออกจากหีบกระบี่และได้ขี่กระบี่จากไป ลั่วเหอนั้นมองจิ้งเผิง จักรพรรดิมารสวรรค์ได้ปรากฏตัวออกมาในร่างของชายหนุ่ม ใบหน้างดงาม แต่ผมนั้นกลับขาวหงอก ระหว่างคิ้วมีตรามารสวรรค์ปรากฏอยู่ จักรพรรดิมารสวรรค์ในร่างมนุษย์เขานั้นสวมใส่อาภรณ์ขาวเปิดอก และใส่ผ้าคลุมดำยาวที่ลวดลายเป็นสีทองงดงาม
ลั่วเหอที่เห็นครั้งแรกก็ตกใจและรีบกระโดดหนีออกมา และทำท่าจับทวน แต่ว่าทวนเหล็กของเขานั้นจิ้งเผิงไม่ได้หยิบมาด้วย เมื่อมองใบหน้าดีๆ ก็พบว่าใบหน้านั้นเหมือนกับลั่วเหออยู่ไม่ผิดเพี้ยน ยิ่งน้ำเสียงที่ชายคนนั้นเปร่งออกมาก็ทำให้ลั่วเหอจำได้ทันที
“ศิษย์ข้าไม่เบาเลย ไม่ต้องให้ข้าแต่งเรื่องให้แล้ว”
ลั่วเหอนั้นคำนับจักรพรรดิมารสวรรค์
“คำนับท่