ตอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ยินน้ำเสียงแหบพร่าเรียกว่าพี่หญิง หยาดน้ำตาก็หลั่งรินลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอยกเท้าก้าวเข้าไปหาเขาทีละก้าวๆ
ส่วนคงเซียงอี๋นั้นอ้าปากกว้าง สองตาอันเปล่งประกายนั้นเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
แม้กระทั่งอูหลิงอวี่และกิเลนเพลิงก็ถูกเสียงเรียกว่าพี่หญิงทำให้ตะลึงลานไป
“พี่หญิง…” ซีเหมินเฟิงเห็นซือหม่าโยวเย่ว์เดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จึงส่งเสียงเรียกอีกครั้ง
เสียงเรียกพี่หญิงนั้นดึงจิตใจของคงเซียงอี๋กลับมา นางดึงชายเสื้อของซีเหมินเฟิงแล้วเอ่ยว่า “ซีเหมินเฟิง น้ำคงมิได้ไหลเข้าสมองเจ้ากระมัง เขาเป็นบุรุษนะ! แล้วจะเป็นพี่หญิงของเจ้าไปได้อย่างไรกัน พี่หญิงของเจ้าตายไปแล้วมิใช่หรือ ฉินโม่เคยบอกแล้วว่าเขาฝังพี่หญิงของเจ้าด้วยมือตัวเองเลย”
ในตอนแรกซีเหมินเฟิงก็ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง แต่เมื่อเห็นเจ้าคำรามน้อย ได้ยินมันเรียกว่าเย่ว์เย่ว์ เขาจึงแน่ใจแล้วว่าคนที่อยู่ตรงหน้าก็คือพี่หญิงของตน นอกจากนี้จะต้องเป็นวิญญาณกลับมาเกิดใหม่อย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาด้วยวิญญาณย่อมไม่มีทางมีชีวิตรอดมาได้แน่
ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่านี้คือเรื่องอันใด แต่เขารู้ว่าเธอคือพี่หญ
