จากข้าร่วงลงไปแล้วนับได้ว่าค่อนข้างโชคดี ตกลงไปในบึงน้ำ ปกติบึงน้ำนั้นมีสัตว์พิษอาศัยอยู่ แต่ในช่วงนั้นไม่อยู่พอดี ดังนั้นในบริเวณรอบๆ นั่นจึงมีเพียงแค่แมลงพิษที่ไร้สติรับรู้จำนวนหนึ่งเท่านั้น ตอนที่ข้าฟื้นขึ้นมา ใบหน้าก็มีสภาพเป็นเช่นนี้แล้ว ส่วนตัวก็มาอยู่ที่หุบเขาคงหมิงแล้ว
บางทีอาจเป็นเพราะท่านเคยให้ข้ากินอาหารดีๆ มาไม่น้อย ดังนั้นจึงมีภูมิต่อพิษเหล่านั้น ดังนั้นถึงแม้ว่าร่างกายข้าจะมีพิษสะสมอย่างสูง แต่กลับไม่ตาย”
“ร่วงลงไปในหุบเขาสลายอันตะ ถูกแมลงพิษกัด แต่กลับมิได้ถูกพิษจนตาย นี่คงเป็นเหตุผลที่หุบเขาคงหมิงยอมช่วยเจ้าเอาไว้กระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ใช่เลย” ซีเหมินเฟิงพยักหน้า “พวกเขาบอกข้าว่าตอนนั้นไปหาเครื่องยาพิษสองชนิดที่หุบเขาสลายอันตะพอดีแล้วเห็นข้าเข้า พบว่าข้ายังไม่ตาย จึงอัศจรรย์ใจขึ้นมาในทันใด แล้วช่วยพาข้ากลับไป”
“แล้วพลังยุทธ์ในตัวเจ้านั้นได้มาอย่างไรหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม “อ้างอิงจากความเร็วในการฝึกยุทธ์ของเจ้า ย่อมไม่มีทางมีพลังยุทธ์เช่นในตอนนี้ได้หรอก”
“ปิดบังสิ่งใดท่านไม่ได้เลยจริงๆ” ซีเหมินเฟิงกล่าว “หลังจากที่อาการบาดเจ็บของข้าหายดี ก็อยู่ที่หุบเขาคงหมิง
