็นเป่ยกงสยงจึงถามอย่างกระตือรือร้นว่า “ผู้อาวุโสตระกูลเป่ยกง เครื่องยาถูกส่งมาแล้ว พวกเราจะเริ่มหลอมยากันเมื่อใดหรือ”
“ฮ่าๆ เมื่อวานได้ยินเสี่ยวเอ๋อร์บอกว่ามีคนมาตามหาตัวคุณชายซือเย่ว์ ข้าจึงคาดเดาว่าน่าจะเป็นคนในครอบครัวของพวกท่านมาพบ” เป่ยกงสยงพูดด้วยรอยยิ้ม “ข้าได้ออกคำสั่งกับนักหลอมยาเหล่านั้นไปแล้วว่าให้พวกเขารออยู่ในห้องหลอมยา”
สายตาที่เป่ยกงสยงมองซือหม่าโยวเย่ว์นั้นร้อนระอุ เพราะวันนี้เป่ยกงเอ๋อร์นำข่าวของซือหม่าโยวเย่ว์กลับมาอย่างเหนือความคาดหมายของทุกคน
ตอนที่ได้รู้ว่าพวกเธอมาจากแดนศูนย์กลาง คนตระกูลเป่ยกงต่างก็ตื่นเต้นกันเป็นอย่างยิ่ง และยิ่งให้ความสนใจกับการหลอมยาในคราวนี้ ถ้าหากสำเร็จ ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจได้ข้องเกี่ยวกับขุมอำนาจของแดนศูนย์กลาง
“วันนี้ยังไม่ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ดอกบัวเทพยดายังมาไม่ถึง ไปเก็บวันนี้ ก็ต้องเป็นวันพรุ่งนี้จึงจะมาถึง”
“เช่นนั้นพวกเรารอกันอีกวันก็ได้” เป่ยกงสยงกล่าว
“ได้ เช่นนั้นกำหนดเป็นเช้าวันมะรืนแล้วกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ข้าหวังว่าจะเริ่มได้ตอนเช้าวันมะรืน หวังว่าตระกูลเป่ยกงจะช่วยบอกเหล่าปรมาจารย์ให้หน่อย”
“เรื่องนี้ไม่มีปัญหาเลย” เป่ยกงสยงรับคำ “
