อิ่นฮ่าวตามเจ้าคำรามน้อยมาถึงตรอกร้างที่อยู่บริเวณใกล้ๆ ตระกูลอิ่น พอเข้าไปก็พบว่าข้างในมีคนยืนอยู่สามคน มีคนหนึ่งในนั้นที่ตนรู้จัก ก็คือผู้วิเศษแห่งตำหนักผู้วิเศษนั่นเอง
อีกสองคนที่เหลือนั้นเขาไม่รู้จัก ดูอายุอานามยังเด็กกว่ามากนัก น่าจะไม่รู้จักตน หรือว่าคนที่อยากพบตนจะเป็นอูหลิงอวี่กันเล่า
“พวกเจ้าตามหาข้า มีเรื่องอันใดหรือ”
“พวกเรามาแจ้งข่าวหนึ่งแก่ท่าน ตอนนี้อิ่นหลานยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่ถูกคุมขังเอาไว้เท่านั้นเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์มองอิ่นฮ่าวพลางสังเกตสีหน้าของเขาอย่างละเอียด ก็เห็นแววพรั่นพรึงและยินดีบนใบหน้าของเขา รู้ว่าเขาตื่นเต้นดีใจจริงๆ ความวิตกกังวลเหล่านั้นจึงสลายหายไป
“สิ่งที่พวกเจ้าพูดเป็นความจริงหรือ” อิ่นฮ่าวมองพวกเขา หลังความดีใจผ่านพ้นไปแล้วก็กลับมานิ่งสงบดังเดิม เขามองคนทั้งสามอย่างระแวดระวัง “เหตุใดพวกเจ้าจึงต้องมาบอกข้าเรื่องนี้ด้วยเล่า”
“เพราะพวกเราต้องการความช่วยเหลือจากท่านน่ะสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ถึงแม้ว่าพวกเจ้าจะอยู่กับผู้วิเศษแห่งตำหนักผู้วิเศษ แต่ข้าจะเชื่อได้อย่างไรว่าสิ่งที่พวกเจ้าพูดเป็นความจริง” อิ่นฮ่าวกล่าว
“ท่านน่าจะทราบว่าตอนนั้นอิ่นหลานให้กำเน
