ิดบุตรสาวและบุตรชายอย่างละคน บุตรสาวหนีออกไปจากตระกูลเป่ยกงด้วยความช่วยเหลือของผู้อื่น” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
อิ่นฮ่าวขมวดคิ้ว ซือหม่าโยวเย่ว์รู้แม้แต่เรื่องนี้ ถ้าหากมิได้รู้จักพวกอิ่นหลานจริงๆ เช่นนั้นเขาก็อันตรายเกินไปแล้ว!
ซือหม่าโยวเย่ว์มองเป่ยกงถังพลางเอ่ยว่า “เจ้ายังไม่เปิดเผยตัวตนกับเขาอีกหรือ”
เป่ยกงถังสูดลมหายใจแล้วพูดว่า “ข้าก็คือบุตรสาวของอิ่นหลานที่หนีไปในตอนนั้น”
“เจ้าคือเสี่ยวถังอย่างนั้นหรือ เจ้ากับอิ่นหลานรูปโฉมไม่เหมือนกันเลย แล้วจะพิสูจน์ได้อย่างไรเล่า” อิ่นฮ่าวพูดอย่างระแวง
เป่ยกงถังลูบใบหน้าของตน ดวงตาฉายแววรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง เพราะเธอกับบุรุษผู้นั้นคล้ายคลึงกันเป็นอย่างยิ่ง
“ท่านแม่เคยบอกข้าว่าที่ตระกูลอิ่น นางมีความสัมพันธ์อันดีกับท่านมากที่สุด ในอดีตท่านเคยพานางไปเที่ยวเล่นตามที่ต่างๆ อยู่เสมอ มีครั้งหนึ่งที่พวกท่านวิ่งเข้าไปในภูเขาแล้วถูกงูตัวหนึ่งฉกเข้า ท่านแม่เป็นผู้ขับพิษออกมาให้กับท่านด้วยตนเอง กลัวว่าจะถูกผู้อาวุโสลงโทษ พวกท่านทั้งสองจึงได้ปกปิดเรื่องนี้เอาไว้ ยังมีอีก ตอนที่พวกท่านทั้งสองยังเล็กเห็นในตระกูลเลี้ยงนกแก้วเอาไว้ตัวหนึ่ง จึงจับมาย่างกินเป็นอา
