เจ้าคิดนั่นแหละ ชาติก่อนข้าเป็นคนของดินแดนโบราณ หลังจากที่ถูกคนทำร้ายจนตายแล้ววิญญาณก็เข้ามาสู่ร่างในปัจจุบันนี้ กลายเป็นซือหม่าโยวเย่ว์”
“แล้ววิญญาณเดิมเล่า”
“ตายแล้ว ปีที่นางอายุสิบสี่ปีนั้น ได้ถูกคนของมู่หรงอานทุบตีจนตายไปแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ก่อนตายนางได้ดึงตัวข้าเข้ามาในร่าง ให้ข้ากลายเป็นนาง”
“มิน่าเล่า ตอนที่พวกเรารู้จักเจ้า จึงได้ไม่เหมือนกับที่เคยได้ยินคำเล่าลือมาเลย” โอวหยางเฟยรำพึง
“ชาติก่อนตอนที่ข้าตาย ดวงวิญญาณถูกทำร้าย ดังนั้นจึงได้ลืมเลือนเรื่องราวในชาติก่อนไป ตอนเลื่อนระดับไปถึงระดับเทพ วิญญาณได้รับการฟื้นฟู ทำให้ข้าฟื้นคืนความทรงจำขึ้นมาใหม่” ซือหม่าโยวเย่ว์เล่าต่อไป “คราวนั้นที่ใจสลายก็เป็นเพราะสิ่งนี้แหละ”
“ชาติก่อนเจ้าตายอย่างน่าอนาถมากเลยหรือ”
“ช่างมันเถิด แต่ปัญหาไม่ใช่เพราะตัวข้าตาย หากแต่เป็นเพราะ… เป็นเพราะ… เป็นเพราะ… ทั้งครอบครัวถูกผลาญล้างตระกูล คนในครอบครัวถูกสังหารต่อหน้าต่อตาข้า ห้องหับแต่ละห้องกลายเป็นทะเลเพลิงต่อหน้าต่อตาข้า บิดามารดาข้าถูกคนสังหารเพียงเพื่อให้ข้าและน้องชายข้าหนีไปได้ ก่อนตายท่านแม่ข้ายังพูดอย่างอ่อนโยนว่าจะไม่โทษข้าเลย ถ้าหากเอาชีวิตรอดไ
