วหนึ่งอยู่บนกำแพง ผึ้งที่เหมือนกับตัวที่อยู่บนบ่าซือหม่าโยวเย่ว์
ที่นี่มีผึ้งได้อย่างไรกัน! เมื่อครู่เธอก็เพิ่งมาที่นี่หลังจากที่ผึ้งกลับไปแล้ว ตอนนี้บนกำแพงมีผึ้งปรากฏตัวอยู่ทำให้หัวใจของเขาดำดิ่งลงไปในทันใด
ภายใต้สายตาตื่นตระหนกของเขา ซือหม่าโยวเย่ว์ก็มาที่ริมกำแพงนั้นแล้วยื่นมือไปกดตรงบริเวณที่ผึ้งตัวนั้นเกาะอยู่พร้อมกับออกแรง กำแพงด้านนั้นก็ถอยเข้าไปอีกทาง เผยให้เห็น ห้องลับห้องหนึ่ง ซึ่งเหลียนหงนอนหลับใหลไม่ได้สติอยู่บนพื้นในห้องลับนั้น
“เสี่ยวเหลียนจื่อ!” โฉวเซี่ยวเทียนรีบวิ่งเข้าไปอุ้มเหลียนหงขึ้นมา ใบหน้าที่คล้ายคลึงกับบิดาของตนถึงเจ็ดส่วนปราฏสู่สายตาของทุกคน
“อวี่เอ๋อร์!” มารดาของเหลียนอวี่รองขึ้นมา นางวิ่งเข้าไป อยากจะยื่นมือไปสัมผัสเหลียนหง แต่ก็ยังไม่กล้า
ซือหม่าโยวเย่ว์ก้าวเข้าไปตรวจร่างกายเหลียนหงรอบหนึ่ง หลังจากนั้นจึงหยิบขวดหยกใบหนึ่งออกมาแล้วเปิดฝาจ่อเข้าไปใต้จมูกเขาให้เขาดม
“โอ๊ย…”
เหลียนหงได้กลิ่นเหม็นหาใดเปรียบนั้นแล้วจึงฟื้นขึ้นมา เมื่อเห็นโฉวเซี่ยวเทียนจึงเรียกอย่างอ่อนแรงว่า “ท่านอาจารย์”
เมื่อเห็นเหลียนหงฟื้นขึ้นมา โฉวเซี่ยวเทียนจึงค่อยถอนหายใจ เขามองเห
