า “ขอเพียงแค่เจ้าวิหคน้อยต้องการ ข้าล้วนสนับสนุนทั้งสิ้น หากเจ้าวิหคน้อยอยากเป็นองค์ราชา ข้าก็จะให้มันเป็นองค์ราชา หาก กมันอยากอยู่ข้างกายข้า ข้าก็จะเก็บมันไว้ข้างกาย”
แม้เสียงของเธอจะไม่ดัง แต่กลับแสดงถึงการตัดสินใจและทัศนคติของเธอ
เจ้าวิหคน้อยหมุนกายมามองซือหม่าโยวเย่ว์ ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง มันรู้ดีว่าเจ้านายไม่มีทางทอดทิ้งตน
แต่เผิงจิ่วเอ๋อร์กลับมีสีหน้าดำทะมึน สำหรับนางแล้ว นี่คืออุบายของซือหม่าโยวเย่ว์ เมื่อครู่นางได้ยินว่าเจ้าวิหคน้อยบอกว่าไม่อยากจะไปจากเขา ถึงได้พูดเช่นนี้
“มนุษย์ เพราะเจ้าเป็นเจ้านายของบุตรชายข้าหรอกนะ ถึงได้เกรงใจเจ้าเช่นนี้ ถ้าหากเจ้าไม่ยอมฟังคำพูดพวกเรา ถึงตอนนั้นหากสมาชิกเผ่าพันธุ์โมโหขึ้นมา เกรงว่าเจ้ากับสหายของเจ้าคงจะมิ ได้มีจุดจบที่ดีน่ะสิ!” เผิงจิ่วเอ๋อร์พูด
พอพูดจบนางก็ชี้ไปด้านหลังซือหม่าโยวเย่ว์
“พวกเจ้าจับตัวสหายของพวกเราเอาไว้เแล้วนี่!” ซือหม่าโยวเย่ว์หมุนตัว ก็เห็นว่าในกรงเล็บของวิหคสี่ปีกด้านหลังได้จับตัวพวกซือหม่าโยวหลินเอาไว้ ขอเพียงแค่พวกมันออกแรง ทุกค คนก็จะถูกฉีกเป็นสองท่อน
กรงเล็บของวิหคสี่ปีกนั้นทรงพลังเป็นที่สุด เธอเคยเห็นเจ้