หม่าโยวเย่ว์อย่างดุร้าย
“พวกเจ้าหน้าไหนกล้าทำร้ายเจ้านายข้า!” เจ้าวิหคน้อยตะโกนเสียงดังแล้วพาซือหม่าโยวเย่ว์บินห่างออกไปจากวงล้อม ระหว่างที่บินยังเริ่มโจมตีวิหคสี่ปีกอีกด้วย
วิหคสี่ปีกเหล่านั้นไม่กล้าโจมตีกลับ ทำได้เพียงแค่หลบหลีกถอยหลังไป วิหคจำนวนหนึ่งถูกการโจมตีของเจ้าวิหคน้อยจนขนร่วงไป
ผู้อาวุโสเผ่าเห็นวิหคสี่ปีกช่วยซือหม่าโยวเย่ว์ จึงพูดอย่างเจ็บปวดใจว่า “องค์ราชา เหตุใดท่านจึงช่วยคนนอกเล่า พวกเราต่างหากที่เป็นสมาชิกเผ่าพันธุ์ท่าน!”
“ข้าไม่รู้จักพวกเจ้าเสียหน่อย ข้ารู้เพียงแค่ว่าเย่ว์เย่ว์คือเจ้านายของข้า ถ้าหากพวกเจ้าหน้าไหนกล้าทำร้ายเขา ข้าก็จะเอาชีวิตมันผู้นั้น!” เจ้าวิหคน้อยเอ่ยตอบ
“ท่าน…ที่แท้แล้วท่านรู้สถานะของตัวเองหรือไม่ขอรับ!” ผู้อาวุโสเผ่าพูดอย่างโกรธเคือง
“ข้าย่อมต้องรู้สถานะของข้าเองดีอยู่แล้ว ว่าข้าคือสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเจ้านาย!” เจ้าวิหคน้อยกล่าว
ผู้อาวุโสเผ่าโมโหจนแทบจะหมดสติไป ด่าทอเสียงดังว่า “เหลวไหล! เหลวไหล! ท่านคือราชาวิหคของข้า แล้วจะกลายเป็นสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของมนุษย์ไปได้อย่างไรกัน!”
“ผู้อาวุโสเผ่าอย่าได้โมโหไปเลย บางทีก่อนหน้านี้องค์ราชาอาจจะไม่ทราบสถานะ