งวางกับดักข้า หรือกำลังวางกับดักข้ากัน ขุมอำนาจใหญ่โตถึงเพียงนั้น ท่านก็ยังลากข้าลงเรือลำเดียวกันอีกอย ย่างนั้นหรือ ไม่ได้การแล้ว ไม่ไปกับพวกท่านดีกว่า อันตรายเกินไปแล้ว”
“พวกท่านลงเรือลำเดียวกันมาเรียบร้อยแล้ว” โฉวเซี่ยวเทียนพูดพลางยิ้มตาหยี “พวกท่านปรากฏตัวขึ้นที่ด้านนอกเมืองฮวาพร้อมกันกับพวกเรา ด้วยอิทธิพลยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้นของตระกูลเฟ่ย พวกเขาย่อมได้รับข่าวแล้วอย่างแน่นอน ต่อให้พวกท่านแยกตัวจากข้าตอนนี้ พวกท่านก็ไม่มีทางหนีรอดจากการไล่ล่าของตระกูลเฟ่ยอยู่ดี เจ้านั่นเป็นปะมุขประเภทที่จะฆ่าผิดตัวพันคน แ แต่ไม่ยอมปล่อยให้พลาดคนคนเดียวไปหรอก”
ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างจนใจว่า “พวกเราเป็นเพียงแค่คนตัวเล็กๆ ที่มาจากโลกเบื้องล่างเท่านั้นเอง ท่านจะมาลากพวกเราไปตายด้วยทำไมกัน”
“ไม่ มีพวกท่านอยู่ด้วยพวกเราถึงจะมีชีวิตรอดต่อไปได้” โฉวเซี่ยวเทียนกล่าว “หลายปีมานี้ข้าพยายามหาโอกาสให้เหลียนหงและเหลียนเจ๋อได้มารู้จักกันอยู่ตลอด แต่เพียงแค่ข้าไปจากสั นเขาพยัคฆ์สวรรค์ ก็จะตระกูลเฟ่ยไล่ล่า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องไปหาเหลียนเจ๋อที่เมืองว่านชิงเลย”
“พวกเราเป็นเพียงแค่ระดับเทพกลุ่มหนึ่งเท่านั้น หากไปด้วยก็จะต้องเป็