นตัวถ่วงอย่างแน่นอน ท่านลากพวกเราไปด้วยก็ไม่มีประโยชน์หรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ไม่แน่ว่าความจริงท่านอาจ จเดินทางไปได้ถึงสองเมือง แต่ปรากฏว่าไปได้เพียงแค่เมืองเดียวเท่านั้น”
“ช่วยไม่ได้ ท่านเป็นเดิมพันสุดท้ายของข้านี่” โฉวเซี่ยวเทียนเอ่ย “ถ้าหากพลาดพวกท่านไป ไม่รู้ว่าพวกเราจะยังอยู่ที่สันเขาพยัคฆ์สวรรค์ได้อีกนานสักเท่าใด ตระกูลเฟ่ยสังเกตเห็นส สันเขาพยัคฆ์สวรรค์แล้ว ต่อให้ไม่อยู่ด้วยกันกับพวกท่าน พวกเราก็คิดจะไปจากที่นี่อยู่ดี นอกจากนี้ข้าเชื่อว่ามีพวกท่านอยู่ พวกเราถึงจะพอมีความหวังอยู่เล็กน้อย”
“ท่านวางแผนกับพวกเราไว้แล้วนี่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดด้วยสีหน้าเย็นชา
“ขอโทษด้วย แต่พวกเราก็หมดหนทางแล้ว” โฉวเซี่ยวเทียนกล่าว “นอกจากรับปากจะมอบสิ่งตอบแทนให้ท่านแล้ว ข้ายังติดค้างน้ำใจท่านหนหนึ่งด้วย”
ซือหม่าโยวเย่ว์ปวดหัวอยู่บ้าง เธอแค่คิดอยากจะไปที่แคว้นกลางเพื่อช่วยเป่ยกงถังช่วยเหลือมารดาและน้องชายออกมาเท่านั้น เหตุใดจึงมาพบจิ้งจอกที่แสนวุ่นวายเช่นนี้เข้าได้เล่า
“ท่านมีความสัมพันธ์เช่นไรกับพวกเขาหรือ บิดามารดาของเขาเล่า”
“ข้าเป็นพี่น้องกับบิดาเขา บิดาของเขาตายไปแล้ว ข้าจะไม่สนใจคำฝากฝังก่อนตายก็ไม่
