หลังคือติงซานและพวกจัวหราน
เมื่อครู่ติงซานออกมาจากบ้านตระกูลจัวด้วยสภาพน่าอนาถ มิได้พาตัวคนที่กล้าแย่งชิงที่พักที่ตนอยากอาศัยมาด้วย แต่กลับบอกว่าตนถูกอีกฝ่ายตะคอกใส่ บอกว่าหากอยากพบเขา ก็ต้ องไปพบด้วยตัวเอง
มีคนบังอาจท้าทายอำนาจของเขาเช่นนี้ เขาจึงรีบพาคนพุ่งตัวไปในทันที
เดิมทีคิดจะตัดสินโทษซือหม่าโยวเย่ว์ให้ตายคาที่ แต่คิดไม่ถึงว่าจะมารู้กลางคันว่าเขาเป็นปรมาจารย์ค่ายกล จึงลำบากใจขึ้นมาในทันที
สถานะของปรมาจารย์ค่ายกลนั้นทรงเกียรติเพียงใด มิน่าเล่าตระกูลจัวถึงได้ให้เขาพักที่อุทยานบน แต่ตนกับเขาท้าทายกันไปแล้ว และเขายังทำร้ายคนของตนด้วย จึงมิอาจกลืนคำพูดกลับ ลงคอไปได้
ดังที่โบราณว่าไว้ จะตีสุนัขยังต้องดูเจ้าของ หากสุนัขของตนถูกตีแล้วตนยังไม่สนใจ แล้วจะมีหน้าอยู่ที่สันเขาพยัคฆ์สวรรค์ต่อไปได้อย่างไร และจะเงยหน้าขึ้นต่อหน้าเจ้าสำนักคนอ อื่นๆ ได้อย่างไรกัน
“ท่านเจ้าสำนัก ที่นี่แหละขอรับ” ติงซานพูดพลางชี้ประตูห้องของซือหม่าโยวเย่ว์
“ที่นี่มีค่ายกลอยู่หรือ” โจวซู่เหรินมองดูประตูห้องที่มิได้ผิดไปจากปกติเลยแม้แต่น้อยแล้วมองติงซานด้วยความสงสัย แววตาไร้ปรานี เป็นเชิงว่าถ้าเขากล้าหลอก
