์ทางเดิน
เธอถือเข็มทิศแยกโลกอันหนึ่งเอาไว้ในมือมาโดยตลอด ซึ่งเข็มทิศนี้ต่างจากอันที่เธอใช้ก่อนหน้านี้ มีขนาดเล็กเท่าไข่นกเท่านั้น
การฉีกทึ้งของห้วงอากาศทำให้ร่างกายของเธออยู่นอกเหนือการควบคุมมากขึ้นเรื่อยๆ โชคดีที่เธอได้ใส่พลังวิญญาณเข้าไปภายในเข็มทิศแยกโลกตอนที่เกิดหายนะ เข็มทิศแยกโลกนั้นเปิดช่องว ว่างหนึ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วแล้วพาเธอออกไปจากห้วงอากาศ
และหลังจากที่เธอออกไปจากห้วงอากาศแล้วก็หมดสติไปอย่างสมบูรณ์…
ภายในทะเลทรายของดินแดนโบราณ ขบวนอูฐขบวนหนึ่งเดินทางอย่างไม่เร็วไม่ช้า
อูฐสามสิบกว่าตัว คนสิบกว่าคนนั่งอยู่บนหลังอูฐ กำลังพูดคุยหัวเราะกันอยู่
“ท่านพ่อ เดินต่อไปอีกครึ่งวันพวกเราก็จะออกจากทะเลทรายนี้ได้แล้ว” หญิงสาวอายุราวยี่สิบปีผู้สวมชุดขี่ม้าสีแดงเพลิง ถักเปียทั่วศีรษะพร้อมติดกระดิ่งเอาไว้บนเปีย กระดิ่งส่ง งเสียงใสกังวานเป็นระยะๆ ตามการเคลื่อนไหวของนาง
ผู้ที่นำขบวนมาคือบุรุษที่ดูอายุราวสามสิบกว่าปีผู้หนึ่ง เมื่อได้ยินคำพูดของบุตรสาวตนจึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เส้นทางนี้ยังนับว่าสงบปลอดภัยหวังว่าจะราบรื่นตลอดจนกลับไปถึงนะ”
รอยยิ้มของเขาค่อยๆ ตกลงคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ ความเศร้าโศกคื
