บคลานขึ้นสู่หว่างคิ้ว
หญิงสาวชุดแดงเห็นท่าทีของบิดาตนจึงเอ่ยว่า “ท่านพ่อ ท่านกำลังกังวลว่าคนตระกูลเจี่ยงจะทำเรื่องชั่วช้าใช่หรือไม่”
“ถ้าคราวนี้พวกเรายังมิอาจส่งส่วยเพิ่มมากขึ้นได้อีก เกรงว่าโถงพยัคฆ์สวรรค์คงจะคุ้มครองพวกเรามิได้อีกแล้วล่ะ” ชายวัยกลางคนพูด
“เฮอะ ก่อนหน้านี้พวกเราก็ได้จัดเตรียมส่วยตั้งมากมาย เพียงแต่ถูกตระกูลเจี่ยงทำเรื่องชั่วช้า หากไม่ปล้นชิงก็ขโมย ไม่อย่างนั้นก็ทำลายทิ้ง ถ้าหากไม่มีพวกเขา พวกเราจะถูกยื่นคำเตือ อนครั้งสุดท้ายหรือ!” หญิงสาวชุดแดงพูด หลังจากนั้นจึงหัวเราะขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า “แต่แหล่งปราณที่พวกเราหาพบในคราวนี้ดูไม่เลวเลยน่าจะสามารถใช้การได้ เพียงแค่มอบให้กับโถงพยัคฆ์ส สวรรค์ ก็จะผ่านภยันตรายในครั้งนี้ไปได้แล้ว”
“กลัวแต่ว่าตระกูลเจี่ยงจะรู้ข่าวเรื่องที่พวกเราหาเหมืองเล็กพบแล้วน่ะสิ ข้ากลัวแต่ว่าพวกเขาจะมาช่วงชิงไปอีกครั้ง” ชายวัยกลางคนพูด
“ผู้อาวุโสเผ่า คนที่พวกเราพามาในคราวนี้พลังยุทธ์ไม่ต่ำเลย ถ้าหากตระกูลเจี่ยงคิดจะทำเรื่องชั่วช้าอีก พวกเราจะต้องทำให้พวกเขาได้มาแต่ไม่ได้กลับแน่นอน” ชายอีกคนที่อยู่ด้าน ข้างเอ่ยขึ้น
“เอ๊ะ ท่านพ่อ ตรงนั้นดูเหมือนจะมีคนอยู่นะ” หญิงสาวชุดแ