ึ้นมาให้เร็วหน่อย”
“อย่าลืมว่าต้องกินน้ำทิพย์วิญญาณให้ตรงเวลาด้วย หากเกิดเหตุการณ์เช่นเมื่อคราวก่อนอีก แม้กระทั่งหมัวซาก็ช่วยท่านไม่ได้แล้วนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์กำชับ
“ได้เลย”
อูหลิงอวี่หยิบหยกก้อนหนึ่งออกมาแล้วให้ซือหม่าโยวเย่ว์หยดเลือดลงไปบนนั้น หลังจากนั้นก็หยดเลือดตนลงไปหยดหนึ่งด้วย เพื่อให้ง่ายต่อการตามหาตัวเธอในภายหน้า
ซือหม่าโยวเย่ว์มองก้อนหยกนี้ ซึ่งดูแตกต่างจากก้อนที่ตนมีอยู่บ้าง แต่ก็ระบุตำแหน่งได้เช่นเดียวกัน
อูหลิงอวี่เก็บหินระบุตำแหน่งขึ้นมาแล้วเปิดอุโมงค์ทางเดินเส้นหนึ่ง อาศัยจังหวะที่รอบด้านไร้ผู้คนโอบกอดเธอ แล้วฉวยโอกาสประทับจูบลงบนริมฝีปากเธอ ก่อนจะเอ่ยประโยคหนึ่งว่า า “สาวน้อย ในใจเจ้ามีได้เพียงข้าเท่านั้นนะ”
เมื่อเห็นแววโมโหในดวงตาเธอ เขาก็ยกมุมปากยิ้มอย่างพึงพอใจ แล้วเข้าไปในอุโมงค์ทางเดินก่อนที่เธอจะบันดาลโทสะ ไปจากดินแดนแห่งนี้
“สาวน้อยบ้านท่านน่ะสิ!” ซือหม่าโยวเย่ว์ได้อิสรภาพคืนมาแล้วจึงก่นด่าใส่ห้วงมิติเจ้าคนผู้นี้ตรึงเธอเอาไว้แล้วฉวยโอกาสอีกแล้ว!
มาไม้นี้อีกแล้ว! ทั้งยังรู้สึกไร้ซึ่งเรี่ยวแรงเหมือนเดิมอีกด้วย!
“ท่านน่ะ อย่าให้มีวันที่ข้าพลังยุทธ์เหนือกว
