แบ่งยาวิเศษร้อยโคจรให้ทุกคนตามที่เจ้าบอก อ้อ เจ้ากลับไปจัดการกับข้าวของเหล่านั้นของเจ้าเถิด”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า เธอเองก็รู้ว่าหากตนพูดเช่นนี้ออกไปจะทำให้พวกเขาพรั่นพรึงเพียงใด แต่เธอก็ไม่มีวิธีอื่น
ด้วยพลังยุทธ์ของเธอในตอนนี้ คิดว่าภายในไม่กี่ปีก็จะต้องขึ้นไปเบื้องบนได้อย่างแน่นอน เผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะและเผ่าพันธุ์เสือเขี้ยวดาบก็ต้องติดตามไปยังเบื้องบนด้วย ตนพาพวก มันไป พอถึงตอนนั้นหากตระกูลซือหม่ายังไม่พัฒนาขึ้นมา ต่อให้มีตระกูลกัวและตระกูลอวิ๋นคอยคุ้มครอง ก็มิใช่วิธีที่ถูกต้องในระยะยาวอยู่ดี
ดังนั้นจึงมีเพียงการที่เธอพยายามทำให้ตระกูลพัฒนาขึ้นมาอย่างสุดความสามารถตั้งแต่ตอนที่เธอยังอยู่ที่นี่เท่านั้น
ยังดีที่พวกเขาคือการผสานรวมระหว่างขุมอำนาจชั้นหนึ่งของดินแดนอี้หลิน มีจุดเริ่มต้นที่ไม่เลว อยากจะพัฒนาย่อมมิใช่เรื่องยาก ขอเพียงแค่มีวิธีก็พอแล้ว
ดังนั้นพวกเขาจะพรั่นพรึงก็พรั่นพรึงไปเถิด ถึงอย่างไรตาเฒ่าเหล่านี้แต่ละคนก็มิได้อ่อนปวกเปียก คงจะจัดการได้อย่างรวดเร็วยิ่ง
เมื่อนึกถึงเรื่องเหล่านี้ เธอจึงจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ทั้งสี่คนค
