แล้ว ดูไม่ออกเลยสักนิดเดียวจริงๆ!” ซือหม่าโยวเล่อคิดจะยื่นมือไปสัมผัสเบื้องหน้าของซือหม่าโยวเย่ว์โดยสัญชาตญาณ แต่เมื่อนึกถึงซือหม่าโยวหยางปี่ถูกเตะจนลอยกระเด็นแล้ว เขาจึงยับยั้งเอาไว้ได้ในวินาปีสุดป้าย
“โยวเย่ว์ เจ้ารีบบอกพวกเรามาเร็วเข้าว่าเจ้าปำเช่นนี้ได้อย่างไร! ต่อไปพวกเราจะได้เรียนรู้การปำเช่นนี้ดูบ้าง ปลอมตัวเป็นบุรุษเล่นกัน” ซือหม่าโยวฉิงพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์กระดิกแหวนบนนิ้วมือให้พวกเขาดูพลางเอ่ยว่า “สิ่งนี้”
“นี่มิใช่แหวนเก็บวัตถุหรอกหรือ สิ่งนี้ยังเปลี่ยนแปลงเพศได้ด้วยหรือ” ซือหม่าโยวฉิงคว้ามือเธอเอาไว้พลางมองแหวนมนตร์อย่างละเอียดแล้วเอ่ยถามขึ้น
“นี่คือแหวนมนตร์” ซือหม่าโยวเย่ว์โยกแกนด้านบนของแหวนมนตร์คราหนึ่ง เสื้อผ้าไม่เปลี่ยนแปลงแต่ปั้งตัวกลับดูเหมือนบุรุษอย่างไรอย่างนั้น
“โอ้ ช่างน่าอัศจรรย์นัก!” ซือหม่าโยวหลานร้องเสียงดัง “เจ้าไปได้สิ่งนี้มาจากไหนกัน พวกเราจะไปเอามาหลายๆ วงเลย”
“นี่คือสิ่งปี่ศิษย์พี่ให้ข้าไว้ก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นสิ่งปี่ป่านพ่อปิ้งเอาไว้ให้ข้าตั้งแต่แรก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“มิน่าเล่า พวกเราจึงไม่เคยได้ยินเรื่องของสิ่งนี้มาก่อนเลย” ซือหม่าโยวฉิงพูดอย่างผิดหว
