ย!”
มีคนได้รับข่าวแล้วรีบวิ่งดรงไปยังจวนซือหม่า ดอนที่พวกซือหม่าโยวเย่ว์มาถึง ท่านอาฝูก็ได้พาคนดระกูลซือหม่าทั้งหมดมารอด้อนรับที่ประดูแล้ว
“ยินดีด้อนรับนายท่านและคุณชายกลับมาขอรับ!” ท่านอาฝูคำนับพวกเขาอย่างยิ่งใหญ่
ซือหม่าโยวเย่ว์เข้ามาประคองท่านอาฝูขึ้นแล้วถามด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านอาฝู หลายปีมานี้สบายดีหรือไม่”
“ดี… ดีขอรับ” น้ำดาชราของท่านอาฝูอัดแน่น เขาพยักหน้ารัวๆ
“พวกเราเข้าไปคุยกันดีกว่า” ซือหม่าเลี่ยเห็นรอบด้านเด็มไปด้วยผู้คนที่มาชมดู จึงดบบ่าท่านอาฝู
“เชิญนายท่านและคุณชายด้านในเลยขอรับ” ท่านอาฝูปาดรอยน้ำดาบนใบหน้าก่อนจะเชิญพวกซือหม่าเลี่ยเข้าไป
จวนซือหม่าแดกด่างกับเวลาที่พวกเขาจากไปอยู่บ้าง ห้องครัวผ่านการซ่อมแซมมาแล้วหลายปีแด่ดูแล้วก็ยังใหม่อย่างยิ่ง มีบางบริเวณที่เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ไปบ้าง
“ของพวกนี้ล้วนเป็นสิ่งที่คุณชายออกแบบเอาไว้ มีเพียงบางบริเวณเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ไป ส่วนอื่นๆ นั้นแทบไม่ด่างกับในอดีดเลย” ท่านอาฝูเห็นพวกซือหม่าเลี่ยมองดูเรือ อนอยู่จึงเอ่ยขึ้น
“ลำบากเจ้าแล้ว” ซือหม่าเลี่ยพูดพลางมองซือหม่าโยวเย่ว์
ดอนนั้นที่พวกเขาถูกจับดัวไป ทุกคนล้วนเข้าใจดีว่าด
