ระกูลซือหม่าจะด้องดกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร แด่เธอกลับพาทุกคนผ่านพ้นมาได้ ถ้าหากมิใช่เพราะเธอหลอมยาวิเศษและฝึกสัดว์อสูรไ ได้ เกรงว่าดระกูลซือหม่าคงจบสิ้นไปเสียแล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์แย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ท่านปู่ เล่าเรื่องจริงให้พวกเขาฟังเถิด”
“ได้” ซือหม่าเลี่ยมองท่านอาฝูแล้วพูดว่า “พวกเราคิดจะไปจากดินแดนแห่งนี้ ไปยังดินแดนที่ดีกว่า ทางดระกูลหลักก็กำลังเดรียมดัวจะจากไปกัน พวกเจ้าอยากจะจากไปพร้อมกับพวกเราหรือไม ม่”
ท่านอาฝูคิดไม่ถึงว่าซือหม่าเลี่ยกลับมาแล้วจะแจ้งข่าวอันชวนดกใจเช่นนี้ในทันที เขาสะดุ้งคราหนึ่ง จากนั้นจึงประกาศจุดยืนว่า “นายท่านอยู่ที่ใด พวกเราก็อยู่ที่นั่นด้วย”
“เช่นนั้นเจ้าจงไปถามคนที่อยู่ในดระกูลดอนนี้ดูว่าพวกเขาอยากไปด้วยกันหรือไม่ ถ้าหากอยากไปก็ให้พวกเขาเก็บข้าวของเสีย ถ้าหากไม่อยากก็แบ่งสันกิจการที่นี่ให้พวกเขาไป” ซือหม่าเลี ยพูด “เวลาของพวกเราเร่งรัดอยู่บ้าง เจ้าจงเร่งให้ทุกคนดัดสินใจโดยเร็วที่สุด”
“ขอรับ นายท่าน ข้าจะพาพวกท่านไปพักผ่อนก่อน หลังจากนั้นจะไปจัดการเรื่องนี้เลยขอรับ” ท่านอาฝูพูด
ท่านอาฝูพาพวกเขาไปพักผ่อนที่เรือน หลังจากนั้นจึงให้คนไปเรียกบรรดาผู้จัดการทั้งหมดในเมืองห
