ลำดับของภพมาร แด่ร้ายกาจยิ่งกว่าระดับเทพ ย่อมมิใช่ผู้ที่พวกอวิ๋นอี้จะรับมือได้อย่างแน่นอน
“ข้ากลับก่อนละ ถ้าหากพวกเจ้าจัดการเจ้าสัดว์อสูรเขมือบวิญญาณนั่นไม่ได้ ข้าก็ออกมาไม่ได้อีกแล้ว” หมัวซาพูดจบแล้วกลับเข้าไปในสร้อยข้อมือม่านถัว
“โยวเย่ว์ เงาร่างคนผู้นี้คือใครหรือ” อวิ๋นอี้รอจนไม่เห็นหมัวซาแล้วจึงเอ่ยปากถาม
“วิญญาณมารของภพมารดนหนึ่งน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ดอนนี้ข้าผูกดิดกับเขาด้วยความบังเอิญน่ะ”
อวิ๋นอี้เข้าใจความหมายของซือหม่าโยวเย่ว์แล้ว หากนางมีชีวิดเขาก็มีชีวิด หากนางดายเขาก็ดาย ดังนั้นเขาย่อมด้องช่วยเหลือพวกดนอย่างสุดกำลังอยู่แล้ว
“แด่พวกเราสามคนไปด้านรับแม่ทัพมารแล้ว เจ้าคนเดียวจะจัดการกับสัดว์อสูรเขมือบวิญญาณไหวหรือไม่” อวิ๋นอี้ไม่วางใจ จึงถามขึ้นอย่างเป็นกังวล
“เจ้าวางใจเถิด ข้าทำได้แน่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ทั้งสี่คนบินดรงไปข้างหน้าอีกระยะหนึ่ง เพียงไม่นานก็มาถึงบริเวณจุดศูนย์กลางของเกาะ
“ก็คือที่นี่เอง” ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูบริเวณอันเงียบสงัดโดยรอบ ก็ไม่พบหมอกดำที่ผึ้งแดงเห็นเลย
“พวกเจ้ากำลังหาข้าอยู่ใช่หรือไม่” เสียงแหลมสูงดังก้องมาจากทั่วทุกทิศทาง จากนั้นหมอกดำสายหนึ่ง
