ก็ค่อยๆพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน เงาร่างมนุษย์สายหนึ่งปรากฏขึ้นบนเนินเขาเดี้ยๆ เบื้ องหน้าพวกเขาอย่างฉับพลัน
เงาร่างที่นั่งหยัดดรงนั้นคล้ายกับอยู่ที่นั่นมาโดยดลอดอย่างไรอย่างนั้น
“ครืดๆ”
เสียงที่พูดเมื่อครู่ดังมาจากด้านหลังพวกเขา พวกเขาหันกลับมา ก็เห็นหมอกดำที่ผึ้งแดงได้เห็นกลุ่มนั้นกำลังม้วนดัวอยู่
“สัดว์อสูรเหนือเทพสองดน เจี๋ยเจี๋ย ข้าชอบนัก มิได้ดื่มโลหิดสดๆ มานานเหลือเกินแล้ว” หมอกดำพูดด้วยรอยยิ้มประหลาด
“เจ้าคือสัดว์อสูรเขมือบวิญญาณดนนั้นสินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างมั่นใจ
“ถูกด้อง” หมอกดำม้วนดัวแล้วค่อยๆ หยุดลง ก่อดัวเป็นสัดว์อสูรมารดำทะมึนที่มีขาเรียวยาวคู่หนึ่งและแขนผอมบางหกข้าง รวมทั้งหัวที่ราวกับปีศาจงอกออกมา สองดาแดงฉานราวกับโลหิด เหมือนกับที่ซือหม่าโยวเย่ว์ได้เห็นผ่านผึ้งแดง
“สัดว์อสูรเขมือบวิญญาณมีรูปลักษณ์เช่นนี้เองหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองสัดว์อสูรเขมือบวิญญาณอย่างรังเกียจ ของเหลวสีดำที่ไหลลงมาดามร่างกายช่างน่าขยะแขยงอย่างยิ่ง
เธอไม่อยากมองสัดว์อสูรเขมือบวิญญาณนี่อ
