ผา เกลียวคลื่นที่เกิดจากน้ำทะเลซัดสาดตีน กำแพงเมืองเป็นระยะๆ
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มองไปยังผิวทะเลแล้วพบว่าพื้นผิวทะเลเต็มไปด้วยสัตว์อสูรทะเลแน่นขนัด เห็นผิวทะเลสีครามกลายเป็นสีดำสนิท
นอกจากนี้ไม่ใช่เพียงฝั่งริมกำแพงเท่านั้น แต่มีไปทั่วทั้งชายฝั่ง!
“เหตุใดจึงมีสัตว์อสูรทะเลมากมายถึงเพียงนี้!” พวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็ตกตะลึงอย่างยิ่งเช่นกัน คิดไม่ถึงว่าสถานการณ์จะหนักหน่วงถึงเพียงนี้
“แต่สัตว์อสูรทะเลก็อยู่ได้แค่ในทะเลเท่านั้นมิใช่หรือ ขอเพียงแค่พวกเราไม่ลงไปในทะเลก็ไม่เป็นไรแล้วกระมัง” เจ้าอ้วนชวีถาม
“แต่เรื่องจริงมิได้เป็นเช่นนั้นน่ะสิ” ซือหม่าหลินพูด
“พวกมันบินได้อย่างนั้นหรือ”
ความจริงเจ้าอ้วนชวีเพียงแค่ล้อเล่นเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าทุกคนกลับพยักหน้า
“หา… บินได้จริงๆ หรือ”
“อืม” ซือหม่าไท่พยักหน้า “ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด สัตว์อสูรทะเลเหล่านั้นจึงบินได้กันหมด พวกเราเคยเห็นเส้นสีดำคล้ายมีคล้ายไม่มีอยู่บนร่างของ พวกมัน จึงเดาเอาว่าน่าจะเป็นเพราะเหตุนี้”
“ตรวจสอบหรือยังว่าเส้นสีดำนั้นคือสิ่งใด” ซือหม่าโยวหยางถาม
“ยังเลย
