พูดต่อไป “นอกจากนี้ท่านประมุขตระกูลซางยังให้เขาส่งจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ด้วยนะขอรับ”
“เอามาให้ข้า” ซือหม่าไท่พูด
ยามรักษาการณ์หยิบจดหมายซองหนึ่งออกมาส่งให้ซือหม่าไท่ หลังเปิดออกแล้วเขาจึงกวาดตาอ่านอย่างรวดเร็ว
“ท่านประมุข ในจดหมายว่าอย่างไรบ้างหรือ” ผู้อาวุโสใหญ่ถาม
“บอกเวลาและสถานที่ของการประชุมคราวนี้น่ะ” ซือหม่าไท่พูด “ทั้งยังบอกด้วยว่าตระกูลน่าหลานเป็นผู้เสนอเรื่องนี้ขึ้นมาก่อน คาดว่าตระกูลน่า หลานคงจะสูญเสียอย่างหนัก จึงได้คิดเคลื่อนไหวเช่นนี้”
“ตระกูลน่าหลานสูญเสียอย่างหนักหรือ มีคนตายไปเยอะอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ใช่แล้ว” ซือหม่าไท่แย้มยิ้ม รอยยิ้มนั้นดูมีเล่ห์เหลี่ยมอย่างบอกไม่ถูก “ตอนนั้นพวกเราสี่ตระกูลใหญ่คอยนำตระกูลอื่นๆ เช่น ประมุขตระกูลหลี่จ จะรับผิดชอบจัดหายาวิเศษ ข้าเล่าเรื่องสถานที่สี่แห่ง ระหว่างนั้นก็เล่าถึงสถานการณ์ของแต่ละแห่งไปด้วย หลังจากนั้นก็บอกว่าสถานการณ์ในสถานที่แห่ งหนึ่งค่อนข้างเบาแรงหน่อย
