้อเลียนเธอด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่คิดว่าเจ้าแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น ทั้งยังเป็นปรมาจารย์ค่ายกล แต่กลับวิงเวียนกับค่ายกลนำส่งเสียได้”
ซือหม่าโยวเย่ว์โบกมือด้วยสภาพน่าสังเวช
ค่ายกลนำส่งที่นี่ดีกว่าที่ดินแดนอี้หลินมากนัก แต่เพราะระยะทางไกล เธอจึงยากจะรับไหวอยู่ดี
ซือหม่าโยวฉิงเข้าไปลูบหลังเธอแล้วเอ่ยว่า “ตอนแรกที่ข้าพบเขาก็ใช้ค่ายกลนำส่งเช่นเดียวกัน ตอนนั้นเห็นเขาเมาจนมีสภาพเช่นนั้นก็ตลกอยู่นานเหมือนกัน”
“ดูเหมือนว่าวันนี้พวกเราคงได้แต่อยู่กันที่ที่พักในเมืองแล้ว” กัวเพ่ยเพ่ยเห็นสภาพเช่นนี้ของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วจึงพาพวกเขาไปยังโรงเตี๊ยมที่ตระกูลกัวเปิดอยู่ในเมือง
ผู้จัดการโรงเตี๊ยมเห็นพวกกัวเพ่ยเพ่ยกลับมาก็รีบออกมาจากด้านหลังโต๊ะยาวในทันที จากนั้นจึงคารวะแล้วเอ่ยว่า “คุณหนู พวกท่านมิได้ไปที่โลกย่อส่วนหรอกหรือ เหตุใดยังไม่ทัน นถึงเวลาก็กลับมาเสียแล้วเล่า”
“เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อยน่ะ อุโมงค์ทางเดินจึงเปิดขึ้นก่อนเวลา” กัวเพ่ยเพ่ยพูด “ไปเตรียมห้องจำนวนหนึ่งไว้ วันนี้พวกเราจะพักผ่อนกันที่นี่”
“ได้ขอรับคุณหนู”
ผู้จัดการเตรียมห้องเสร็จเรียบร้อ
