่ถึงว่าจะได้พบกับคนที่ครองครองสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่เหมือนกันได้ที่นี่!
“มิน่าเล่าพวกเขาถึงได้กล้าหาญชาญชัยนัก” เล่อฉีพูด
“ไม่ว่าจะเป็นสัตว์อสูรเหนือเทพอะไร วันนี้ก็ต้องสังหารพวกมันเสีย” เย่อวี๋ฝานพูด “อีกประเดี๋ยวข้าจะให้สัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของข้าจัดการกับสัตว์อสูรเหนือเทพของอีกฝ่า ายเสีย พวกเจ้าก็อาศัยจังหวะนี้ในการจัดการคนที่นี่ให้ข้าแล้วกัน”
ถึงแม้ว่าเย่อวี๋ฝานผู้นี้จะดูอ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง แต่ยามที่เอ่ยวาจานี้ ความเหี้ยมโหดในแววตากลับไม่สอดคล้องกับที่ตำหนักผู้วิเศษมีอิทธิพลต่อผู้คนมาโดยตลอดเลย
สองฝ่ายเผชิญหน้ากันกลางอากาศ ในขณะที่อยู่ห่างกันร้อยเมตร ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครเอ่ยปากพูดเลย
ผ่านไปเนิ่นนาน เย่อวี๋ฝานจึงเอ่ยปากพูดขึ้นเป็นคนแรก
“ได้ยินว่าเจ้าก็มีสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่ตนหนึ่งเช่นกันหรือ มิน่าเล่าถึงได้กล้ามารอพวกเราอยู่ที่นี่” เย่อวี๋ฝานมองซือหม่าโยวเย่ว์แล้วพบว่าเจ้าคนผู้นี้เยาว์วัยกว่าที่ เขาจินตนาการเอาไว้เสียอีก
“ชมเกินไปแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์หั
