ารเทพและสำนักรุ้งจันทราเป็นคำสั่งที่เบื้องบนมอบให้แก่เขา จำเป็นจะต้องทำให้สำเร็จ ไม่อย่างนั้นก็จะไม่อาจมอบสัตว์อสูรเหนือเทพตนหนึ่งให้ทำพันธสัญญากับตนได้แล้ว
อันที่จริงแล้ว การมอบสัตว์อสูรเหนือเทพตนนี้ให้แก่เขาก็เพื่อให้นำมากำจัดหุบเขามารเทพและสำนักรุ้งจันทรานั่นเอง!
“ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน” เขาเอ่ยถามเสียงเข้ม
“พวกเราได้รับเบาะแสของพวกเขามาแล้ว” คนของถ้ำเมฆขาวพูด
“ประมุขถ้ำน้อยของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน”
“อยู่ห่างจากที่นี่ไปไม่กี่แสนลี้เท่านั้น”
ไม่กี่แสนลี้ ก็มิได้ไกลสักเท่าใดนัก
แต่เย่อวี๋ฝานก็มิได้ไปหาประมุขถ้ำน้อยผู้นั้นในทันที หากแต่ส่งคนกลับไปยังที่ตั้งของตำหนักผู้วิเศษหลักที่อยู่ใกล้ที่สุด ซึ่งระยะทางห่างจากที่นี่ออกไปครึ่งวัน
“ท่านผู้วิเศษ ท่านออกจากการปลีกวิเวกแล้ว!”
“ยินดีต้อนรับท่านผู้วิเศษออกจากการปลีกวิเวก!”
“อวี๋ฝาน ยินดีด้วยที่เจ้าเลื่อนระดับได้สำเร็จ” คนผู้หนึ่งที่มีความใกล้ชิดสนิทสนมกับเย่อวี๋ฝานเดินเข้ามาพูดด้วยรอยยิ้ม
“อืม เล่อฉี ตอนนี้สถานการณ์ของตำหนักผู้วิเศษเป็นเช่นไรบ้างแล้ว” เย่อวี๋ฝานถาม
เล่อฉีมองกระโจมกว่าพันหลังบนที่ราบพลางเอ่ยว่า “คนของดินแดนอื่น นอกจากคนที่ตา
