๋นบินตรงไปทางนั้น คนตระกูลกัวรีบติดตามไป กัวเพ่ยเพ่ยไปถึงที่นั่นแล้วก็ปะทะเข้ากับสัตว์อสูรเทพขั้นห้าตนหนึ่ง
คนอื่นเห็นเช่นนี้แล้วก็ไม่ยอมน้อยหน้า แต่ละคนบินตรงเข้าไปหาดอกกระดูกศิลา แล้วถูกหมาป่าหิมะตนแล้วตนเล่าสกัดเอาไว้ระหว่างทาง
ซือหม่าโยวเย่ว์อยู่ห่างจากสนามการต่อสู้ เห็นคนจำนวนไม่น้อยถูกสัตว์อสูรเทพล้างผลาญจนไม่เหลือแม้แต่ซาก
ภาพเหตุการณ์อันชุลมุนวุ่นวายนี้คล้ายคลึงกับตอนช่วงชิงผลอสรพิษทองคำที่เทือกเขาผู่สั่วในตอนนั้นเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งตอนนั้นพวกตนก็ชมอยู่ข้างๆ เช่นเดียวกัน
ความจริงแล้วในเวลาเช่นนี้หากไม่มีพลังยุทธ์มากพอ หากเข้าไปร่วมด้วยก็เท่ากับไปให้เขาทำลายล้างเปล่าๆ
แต่คนเหล่านั้นกลับไม่เป็นกังวลเลย คิดอยู่ตลอดว่าตนก็มีหวังจะได้รับส่วนแบ่งบ้าง ไม่แน่ว่าอาจคว้าส่วนที่เล็ดลอดออกมาก็เป็นได้ อาศัยจังหวะที่ผู้อื่นไม่ระวังแล้วช่วงชิงสิ่งล้ำค่ามาจากมือ
เมื่อเห็นคนตายไปอย่างต่อเนื่อง พวกเจ้าอ้วนชวีต่างรู้สึกว่าโชคดี ยังดีที่พวกเขามิได้บุกตรงเข้าไป ไม่อย่างนั้น เพราะด้วยพลังยุทธ์ของพวกเขาแล้วอาจจะรักษาชีวิตน้อยๆ เอาไว้ไม่ได้เสียด้วยซ้ำ
หลังจากการต่อสู้เริ่มต้นได้ไม่นาน หลิงหลงก็บินออก
