เว่ยจือฉีมองคนเหล่านั้นแล้วเอ่ยว่า “ข้าคิดว่าคนเหล่านั้นก็ถูกดึงดูดมาเพราะการต่อสู้เมื่อคืนเหมือนพวกเรานี่แหละ”
“เช่นนั้นพวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามีอะไรอยู่ที่นี่ พวกเขาไม่กลัวถูกหมาป่าหิมะนั่นขย้ำเอาหรอกหรือ” เจ้าอ้วนชวีพูด
“ถ้าหากมีเพียงแค่หมาป่าหิมะตนนี้ตนเดียว ก็มิได้น่ากลัวถึงเพียงนั้นหรอก” กัวเพ่ยเพ่ยกล่าว “คนจากดินแดนอื่นมากันไม่น้อย ในบรรดานั้นมีคนระดับจ้าววิญญาณขั้นสูงอยู่มากพอสมควร บวกกับสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของแต่ละคน ก็ใช่ว่าจะสู้ไม่ได้หรอกนะ”
“มิได้บอกว่าคราวนี้มีเพียงแค่คนอายุต่ำกว่าร้อยปี และระดับต่ำกว่าระดับเทพเท่านั้นที่เข้ามาได้หรอกหรือ อายุน้อยแแค่นี้ก็ไปถึงระดับจ้าววิญญาณขั้นสูงกันแล้วหรือ” ซือหม่าโยวเล่อถาม
ที่ดินแดนอี้หลิน การเข้าสู่ระดับจ้าววิญญาณได้ตอนอายุร้อยปีก็นับว่าร้ายกาจมากแล้ว นอกจากนี้หลังจากไปถึงระดับจ้าววิญญาณแล้วระดับขั้นก็ก้าวหน้าได้อย่างเชื่องช้า อาจจะนานเก้าปีสิบปีจึงจะเลื่อนระดับได้สักขั้นหนึ่ง
แต่คนภายนอกอายุยังไม่ถึงร้อยปีก็ได้เป็นระดับจ้าววิญญาณขั้นสูงแล้ว ช่างร้ายกาจยิ่งนัก!
เมื่อเห็นท่าทางตกตะลึงอย่างยิ่งของพวกเจ้าอ้วนชวีอีกครั้ง ทั้งยังดูไม่เห
