มือนเสแสร้งแกล้งทำ คนตระกูลกัวจึงเชื่อสนิทใจแล้วว่าพวกเขามาจากดินแดนอี้หลินจริงๆ
“ตระกูลเรามีท่านปู่น้อยอยู่ท่านหนึ่ง ตอนอายุร้อยปีก็เลื่อนไปถึงระดับเทพแล้ว” กัวเลี่ยงพูด “เขาเข้าตาขุมอำนาจเบื้องบน หลังจากเลื่อนระดับแล้วจึงได้ไปยังเบื้องบนเลย”
“เฮือก…”
“อายุร้อย… ร้อยปี ก็เลื่อนไปถึงระดับเทพได้อย่างนั้นหรือ!”
“ใช่แล้ว! แต่เมื่อเปรียบเทียบกับคนเบื้องบน พรสวรรค์เช่นนี้ก็มิได้นับว่าดีสักเท่าไหร่นักหรอก” กัวเลี่ยงพูด
เพราะท่านปู่น้อยท่านนั้นเคยกลับมา ดังนั้นพวกเขาจึงรู้เรื่องราวของดินแดนโบราณอยู่บ้าง
ซือหม่าโยวเล่อหน้าตาเหยเก อายุร้อยปีก็เข้าสู่ระดับเทพได้ นี่ยังไม่นับว่าดีอีกหรือ…
“พอเกิดมาคนเบื้องบนก็เป็นระดับจ้าววิญญาณแล้ว ถ้าหากไม่ใช่ คนทางนั้นก็จะถือว่าเป็นคนไร้ค่า” กัวเลี่ยงพูด “ถ้าหากคนเหล่านั้นอายุห้าสิบแล้วยังมิได้เป็นระดับเทพ ก็ถือว่ามีพรสวรรค์ธรรมดาทั่วไป”
“ระดับเทพอายุห้าสิบปี!”
“มิน่าเล่าพวกเจ้าถึงได้บอกว่าต่อให้เป็นระดับเทพก็ใช่ว่าจะขึ้นไปได้ในทันที ก็เพราะพลังยุทธ์เช่นนี้ถือว่าไม่เท่าไหร่เลยที่ข้างบนนั่น!” ซือหม่าโยวเย่ว์รำพึง
“พวกเขาสูงส่งกว่าพวกเราตั้งแต่เริ่มต้น ร้ายกาจกว่าพวกเรา
