ส่ใจเขาขนาดนั้นเชียวหรือ”
“ดีร้ายอย่างไรเขาก็เป็นศิษย์พี่ของข้านี่นา” ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่รู้ว่าเหตุใดหมัวซาจึงเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหัน
“แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่เป็นกังวลว่าข้าจะหายสาบสูญไปหรือไม่บ้างเล่า” หมัวซาไม่พอใจ ถึงแม้ว่าอีกครึ่งหนึ่งจะเป็นวิญญาณของตนเช่นเดียวกัน แต่เมื่อเห็นเธอเป็นห่วงอูหลิงอวี่โดยไม่เป็นห่วงตน ก็อยากจะผลาญทำลายเจ้าอูหลิงอวี่ วิญญาณอีกครึ่งหนึ่งยิ่งนัก
“เป็นห่วงท่านหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองหมัวซาแล้วเอ่ยว่า “พลังยุทธ์ของท่านแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ยังต้องเป็นห่วงด้วยหรือ วิญญาณของศิษย์พี่อ่อนแอเช่นนั้น แต่ตอนนี้ท่านแกร่งกล้าเพียงนี้ หากเกิดเรื่องก็จะต้องเกิดกับเขา ไม่ใช่ท่านอย่างแน่นอน”
“เจ้าเชื่อมั่นในตัวข้าขนาดนี้เลยหรือ” เมื่อได้ยินเธอพูดเช่นนี้ เขาก็สบายใจขึ้นมากพอสมควร
“แน่นอนอยู่แล้วสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าโดยไม่ต้องคิด
หมัวซาอารมณ์ดีขึ้นมาอีกครั้งแล้วเอ่ยว่า “พวกเราทำการผสานรวม มิใช่การกลืนกิน เจ้าวางใจเถิดนะ”
“อ้อ” ซือหม่าโยวเย่ว์รับคำเสียงหนึ่ง
เหตุใดตอนนี้เจ้านี่จึงเปลี่ยนสีหน้าได้อย่างรวดเร็วยิ่งกว่าสตรีเสียอีก
“มีคนมาแล้ว” หมัวซาพูดพลางใช้หมอกดำสายหนึ่งม้วนเ