ข้าก็คงติดตั้งค่ายกลใหญ่คุ้มภัยของตระกูลซือหม่าแล้ว จะต้องมามัววุ่นวายติดตั้งค่ายกลนำส่งอยู่อีกทำไม” ซือหม่าโยวเย่ว์จัดวางค่ายกลไปพลางบ่นอุบอิบ
“โยวเย่ว์ ใกล้จะไม่ไหวแล้วนะ” เว่ยจือฉีพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์วางศิลากลชิ้นสุดท้ายเข้าที่พอดี แล้วเอ่ยว่า “เอาละ ทุกคนเข้ามาสิ”
ทุกคนเข้ามายืนรอบตัวเธอ จากนั้นเธอจึงรีบกระตุ้นค่ายกลอย่างรวดเร็ว เพราะเธอเห็นว่าค่ายกลคุ้มกันเริ่มสั่นคลอนแล้ว
ลำแสงส่งตัวห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้ และพร้อมกันนั้นเองค่ายกลคุ้มกันก็ถูกทำลาย
สัตว์อสูรเทพบุกเข้ามา แต่พวกมันมาทันเพียงแค่คำรามใส่พวกเขาเสียงหนึ่งเท่านั้น มนุษย์เหล่านั้นก็หายลับไปจากสายตาของพวกมันเสียแล้ว
“โฮก…” มีสัตว์อสูรเทพตนหนึ่งที่รวดเร็วอย่างยิ่ง มันคว้าปลายค่ายกลนำส่งเอาไว้แล้วหายตัวไปพร้อมกัน
ณ สถานที่ที่ห่างออกมาจากหุบเขาสิบลี้ คนสิบกว่าคนร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ ล้มกลิ้งกันอย่างเวียนหัว
“ฉึก…”
ในขณะที่ทุกคนยังไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ เลยอยู่นั้นเอง ก็ได้ยินเสียงกระบี่วิญญาณทิ่มแทงเข้าไปในร่างกาย
ทุกคนมองไปทางต้นเสียง ก็เห็นกัวเพ่ยเพ่ยกำลังแทงกระบี่เข้าไปกลางหัวใจของสัตว์อสูรเทพตนหนึ่ง
พลังวิญญาณข
