เขาสักทีไม่ไหว
อย่าเล่นแบบนี้สิ!
แต่หมัวซากลับหมุนกายไปทางตำแหน่งที่ก้อนหินยักษ์วางอยู่เมื่อครู่ราวกับคนไม่มีอะไรทำ
“ขุดตรงนี้เลย” หมัวซาพูด
“ท่านร้ายกาจนักมิใช่หรือ ขุดเองเสียสิ!” ซือหม่าโยวเย่ว์หย่อนก้นนั่งลงบนก้อนหินที่หมัวซาโบกจนลอยกระเด็นเมื่อครู่แล้วใช้สองมือเท้าคาง ก่อนจะเอ่ยพลางยิ้มตาหยี
“ข้าทำได้เพียงแค่การเคลื่อนย้ายสิ่งของเท่านั้น ขุดไม่ได้เสียหน่อย” หมัวซาพูด
“สิ่งตอบแทนเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์แบมือ
“สิ่งตอบแทนอะไรกัน” หมัวซาสงสัย
“ท่านดูสิว่าพลังวิญญาณของท่านในตอนนี้ฟื้นฟูแล้ว พลังยุทธ์ก็เช่นกัน ทั้งหมดนี้ล้วนต้องยกความดีความชอบให้ข้าทั้งนั้นมิใช่หรือ ถ้าหากบอกว่าท่านเป็นคนของข้า ข้าก็คงไม่สนใจหรอก แต่จะเร็วจะช้า ท่านก็ต้องไปจากข้ามิใช่หรือ ข้าจะสูญเสียไม่ได้อีกแล้ว ข้าให้สิ่งของกับท่านไปมากมายถึงเพียงนี้ ตอนนี้ยังจะให้ข้าลงแรงเพื่อท่านอีก ท่านไม่ควรจะให้สิ่งตอบแทนกับข้าสักหน่อยหรือไร”
…………………………………..
