ียวกัน
“ดีจริงๆ วิธีการย่างเนื้อของเจ้าช่างพิเศษยิ่งนัก เจ้าสอนข้าได้หรือไม่” กัวเลี่ยงได้ยินซือหม่าโยวเย่ว์พูดเช่นนี้จึงตรงเข้ามาถาม
“ได้สิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า หลังจากนั้นจึงวางเนื้อที่ตนย่างเสร็จแล้วลงในจาน ก่อนจะให้กัวเลี่ยงมายังตำแหน่งของตน แล้วให้เขาย่างด้วยท่าทางเช่นเดียวกันกับเป่ยกงถัง ส่วนตัวเองคอยชี้แนะเขาอยู่ข้างๆ ให้เขาใส่เครื่องปรุง หรือถึงเวลาที่ควรพลิกเนื้อได้แล้ว
กัวเลี่ยงผู้นี้ไม่เสียทีที่เป็นนักกิน ความสามารถในการลงมือทำอาหารสูงส่งกว่าคนทั่วไป ดูการเคลื่อนไหวในการย่างเนื้อของเขา แม้จะติดขัดอยู่บ้างในตอนแรก แต่หลังจากนั้นก็คล่องแคล่วเปี่ยมทักษะ พรสวรรค์ของพวกเจ้าอ้วนชวีมิอาจเทียบเคียงกับเขาได้เลย
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นเขาพอจะทำเป็นแล้ว จึงมาข้างๆ แล้วหยิบเนื้อย่างชิ้นหนึ่งขึ้นมากิน พร้อมกันนั้นก็ยกจานเนื้อย่างไปให้กับทุกคน
ในตอนแรกกัวเพ่ยเพ่ยก็ยังรู้สึกเกรงอกเกรงใจอยู่บ้าง แต่หลังจากกินเนื้อย่างไปคำหนึ่งแล้วนางก็เอร็ดอร่อยไปด้วยอย่างไม่สงวนท่าทีอีกต่อไป
คนตระกูลกัวคนอื่นๆ เห็นเช่นนี้จึงพากันเข้ามากินเนื้อย่างอย่างไม่รักษาท่าทีอีก
“ในเวลาเช่นนี้จะขาดสุราชั้นยอดไปได้อย่า
