อยากกินสักเท่าไหร่แล้วเช่นกัน ที่ทำในคืนนี้ก็เพราะสามหนุ่มนั่นอยากกินเท่านั้นเอง
กัวเลี่ยงมองอุปกรณ์เหล่านั้นของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วเอ่ยว่า “ของเหล่านี้เป็นอาวุธวิญญาณหมดเลยสินะ นำมาใช้ปรุงอาหาร จะต้องทำให้อาหารอร่อยขึ้นมากอย่างแน่นอน ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยนึกถึงมาก่อนเลย!”
กัวเพ่ยเพ่ยส่งสายตาว่าเจ้าช่างโง่นักมาทางเขาแล้วเอ่ยว่า “เจ้าเคยเห็นว่ามีนักหลอมวัตถุหลอมอาวุธวิญญาณเหล่านี้ออกมาตั้งแต่เมื่อใดกันหรือ”
“ก็ถูกอยู่นะ!” กัวเลี่ยงลูบศีรษะแล้วเอ่ยว่า “นักหลอมวัตถุเหล่านั้นเย่อหยิ่งจองหองจะตาย ถ้าหากจะให้พวกเขาหลอมสิ่งของพรรค์นี้ คาดว่าคงถูกใส่ชื่อลงบัญชีดำไปตลอดกาล หรือนักหลอมวัตถุของดินแดนอี้หลินหลอมของเหล่านี้ออกมาขายด้วยเล่า โยวเย่ว์ พวกเจ้าไปซื้ออาวุธวิญญาณเหล่านี้มาจากที่ใดกันหรือ”
“นักหลอมวัตถุของพวกเราที่นั่นก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน แล้วจะหลอมสิ่งของพรรค์นี้ออกมาได้อย่างไรกันเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เช่นนั้นพวกเจ้าไปได้ของเหล่านี้มาจากที่ใดหรือ” กัวเลี่ยงถาม
“เจ้าอ้วนหลอมเองน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ใครใช้ให้เขาเป็นนักกินตัวยงเล่า จึงให้เขาหลอมของพวกนี้ขึ้นมาน่ะ”
เมื่อคนอื่นๆ ได้
