หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
เฝิงตงพยักหน้า
“พวกเราจะไปกันเมื่อใดหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ตอนนี้เลยจะดีที่สุด” เฝิงตงพูด “ท่านเจ้าหุบเขาใหญ่บอกว่าโลกย่อส่วนลายสมุทรจะปรากฏขึ้นในอีกสองวันนี้แล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงความผิดพลาด พวกเราไปถึงที่นั่นให้เร็วที่สุดจะดีกว่านะ”
“อ้อ… ท่านอาเฝิง ท่านกินผลไม้รอข้าอยู่ที่นี่ก่อนนะ ข้าไปเพียงครู่เดียวก็กลับมาแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดจบแล้วหยิบผลไม้ทิพย์จานหนึ่งออกมา หลังจากนั้นจึงรีบวิ่งออกไป
เฝิงตงไม่รู้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะไปทำอะไร จึงได้แต่รอเธออยู่ในเรือน เมื่อเห็นผลไม้ทิพย์ที่เธอวางเอาไว้บนโต๊ะแล้วดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจ
มีผลไม้ทิพย์อันยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้อยู่ในสถานที่อย่างดินแดนอี้หลินด้วยหรือ
“เจ้าหุบเขาน้อยผู้นี้มิได้วางท่าแต่อย่างใด ดีกว่าบรรดาคุณชายคุณหนูหุบเขาในเหล่านั้นไม่น้อยเลย นิสัยใจคอก็ไม่เลว มิน่าเล่าท่านเจ้าหุบเขารองกับคุณชายอูถึงได้ชอบพอเขากันหมด”
เขาหยิบผลไม้ทิพย์ผลหนึ่งขึ้นมาพินิจดู ด้านบนยังมีน้ำเกาะอยู่ ดูเหมือนเพิ่งจะล้างมาหมาดๆ จึงลอบชื่นชมความใส่ใจของซือหม่าโยวเย่ว์อยู่ในใจ
ซือหม่าโยวเย่ว์ออกไปครึ่งวันก็กลับมา หลังจากนั้นจึงพูดกับเฝ
